پتانسیل سنجی ژئوتوریسم در سواحل دریای عمان در استان سیستان وبلوجستان
چکیده
ژئوتوریسم که از آن به عنوان گردشگری جغرافیایی یاد می شود یکی از گرایش های نو در توریسم است که باعث رونق مناطق از نظر اقتصادی ،اجتماعی ، فرهنگی وسیاسی می شود . یکی از ارکان ژئوتوریسم ،ژئوپارکها هستند که در مرکز توجه ژئوتوریستها قرار دارند ژئوپارک ها میراث به جای مانده از فعالیتهای بشری در سطح کره زمین وگویای تاریخ کهن وپیچیدگی های زمین شناختی هر سرزمین است که پتانسیل مناسبی در راستای توسعه صنعت گردشگری داردو در راستای راهبرد جدید توسعه ،میراث طبیعی ،علمی وفرهنگی منطقه را به صورت یکپارچه مورد توجه قرار داده و در واقع نوعی گردشگری سازگار با عناصر و پدیده های زمین شناسی وژئومورفولوژی یا ژئوتوریسم را حمایت می کند وآن را با آموزش وتوسعه پایدار یک منطقه پیوند می دهد .در این پژوهش به منظور توان سنجی ژئوتوریسم سوا حل دریای عمان از یک منشور جهانی ژئوتوریسم استفاده شده است که پس از سنجیده شدن این معیارها در منطقه ،مشخص شد که منطقه از توان بالایی برای جذب توریسم در زمینه ژئوتوریسم برخوردار است .سپس از دومدل تاپسیس جهت وزن دهی به جاذبه ها واز مدل ahpجهت وزن دهی به عوامل انسان ساخت استفاده شده است ودر نهایت از سیستم اطلاعات جغرافیایی جهت پهنه بندی عوارض استفاده شده است .نتایج تحقیق نشان دهنده این مطلب است که در مرکز که همان اطراف خلیج چابهار است با ضریب وزنی 377/0بهترین مکان برای تبدیل به ژئوپارک است .