پایان‌نامه

ترانسفکت کردن سلول های استرومایی مغز استخوان با وکتور حامل ژن فاکتور نوروتروفیک مشتق از رده ی سلولی گلیال(gdnf) و ارزیابی بیان آن در محیط in vitro

علی نوری زاده

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

ترانسفکت کردن سلول های استرومایی مغز استخوان با وکتور حامل ژن فاکتور نوروتروفیک مشتق از رده ی سلولی گلیال(gdnf) و ارزیابی بیان آن در محیط in vitro مقدمه : فاکتور نوروتروفیک مشتق از رده ی سلولی گلیال (gdnf) از مهم ترین پروتئین ها در رشد و ترمیم سیستم عصبی است. هر گونه نقص در تولید و ترشح این پروتئین موجب اختلالات مختلفی در بازسازی سلول ها در بیماری های مخرب سیتم عصبی می شود.از گزینه های درمانی ممکن، نوروتروفیک درمانی با استفاده از ژن درمانی است. علاقه زیادی در ترمیم سیستم عصبی آسیب دیده با استفاده از پیوند سلول های سلول های بنیادی بالغین به مغز آسیب دیده وجود دارد. ترانسفکشن سلول های استرومایی مغز استخوان (bmscs) با وکتوربیانی حامل gdnf و ارزیابی بیان آن، یکی از اولین اهداف این مطالعه می باشد. مواد و روش ها : با استفاده از وکتور plvpt-gdnf- rttr - krab 2sm2 به عنوان الگو و دو پرایمر دارای جایگاه های آنزیمی hindiii وxhoi ،pro-human gdnf توسط pcr تکثیر شد. محصولpcr خالص سازی شد و سپس در وکتور psectag2/hygrob ساب کلون شد تا وکتور نوترکیب psectag2/hygrob-pro-gdnf حاصل شود. bmscsاز رت جدا شده و کشت داده شدند. از نظر بیان cd 106،cd45، fibronectin و cd44 به عنوان مارکرهای سلول های بنیادی مزانشیمی مورد بررسی قرار گرفتند. سلول های bmsc با pro-gdnf psectag2/hygrob-human ترانسفکت شده و با افزودنhygromycin b درغلظت ?g/ml200 به محیط کشت سلولی پایدار شدند.این سلول ها برای ترشح gdnf با تکنیک های وسترن بلاتینگ و real time rt-pcrمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج : نشان داده شد که سلول های ترانسفکت شده ی پایدار سطح بالایی از gdnf human را ترشح می کنند. بحث : سلول های ترانسفکت شده ی پایدارتوسط این وکتور به اندازه کافی پروتئین gdnf human را ترشح می کنند. این سلول های پایدار را می توان در کاربردهای بالینی ودر درمان اختلالات بازسازی سلول های عصبی استفاده کرد.

اساتید راهنما و مشاور

تقی طریحی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • مقایسه سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی و سلول های استرومایی مغز استخوان بر اساس توانایی خودتکثیری در پاساژهای مختلف

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزدعلیرضا عبدانی پور، ar abdanipour department of anatomy, islamic azad university, ardabil branch, ardabil, iranاستادیار گروه آناتومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران علی نوری زاده، a norizadeh department of biochemitry, shefa neuroscience research center, khatam al-anbia hospital, tehran, iranدکتری تخصصی بیهوشی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفای بیمارستان خاتم الانبیا، تهران، ایران آرزو مجدی، a majdi department of radiology, young researchers and elite club, ardabil branch, islamic azad university, ardabil, iranکارشناس گروه رادیولوژی ، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران

    مقدمه:. برای سال های طولانی مغز استخوان مهم ترین منبع تهیه سلول های بنیادی مزانشیمی برای مهندسی بافت بود، ولی در سال های اخیر بافت چربی جایگاه ویژه ای را در این خصوص پیدا کرده است چرا که جدا کردن این سلول ها از بافت چربی آسان تر از مغز استخوان بوده و عوارض کمتری برای بیمار دارد.

  • اثر هشت هفته تمرین ترکیبی دویدن و شنا کردن بر سروتونین، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز و ان‌-متیل دی‌آسپارتات در دختران جوان

    مقاله۲۰۱۸تحقیقات نظام سلامتعلیرضا براری، شیرین امینی، آسیه عباسی دلوئی، غزال دانه‌کار

    مقدمه: فعالیت جسمی می‌تواند سبب کاهش نشانه‌های برخی از اختلالات روانی مانند افسردگی گردد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین ترکیبی دویدن و شنا کردن بر شاخص‌های ان‌-متیل دی‌آسپارتات (N-Methyl-D-aspartate یا NMDA)، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (Brain-derived neur

  • بررسی اثر تستوسترون بر روی فاکتور رشد مشتق از پلاکت و فاکتور مشتق از سلول های استرومایی در مغز استخوان رت های ویستار نر

    مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهانزهراالسادات مرتضوی، دانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران شقایق حق جوی جوانمرد، دانشیار، مرکز تحقیقات فیزیولوژی و گروه فیزیولوژی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مریم موتمر، دانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران سعیده بحرانی

    مقدمه: از کارامدترین روش های ترمیم آسیب های بافتی، سلول درمانی است. امروزه از سلول های msc (mesenchymal stem cell) به دلیل قدرت بالای تمایز به انواع سلول ها و ترشح فاکتورهای رشد متعددی همچون pdgf (platelet derived growth factor) و sdf-1α (stromal cell-derived factors-1alpha) برای

  • بررسی اثر تستوسترون بر روی فاکتور رشد مشتق از پلاکت و فاکتور مشتق از سلول‌های استرومایی در مغز استخوان رت‌های ویستار نر

    مقاله۲۰۱۳مجله دانشکده پزشکی اصفهانزهراالسادات مرتضوی، شقایق حق جوی جوانمرد، مریم موتمر، سعیده بحرانی

    مقدمه: از کارامدترین روش‌های ترمیم آسیب‌های بافتی، سلول‌درمانی است. امروزه از سلول‌های MSC (Mesenchymal stem cell) به دلیل قدرت بالای تمایز به انواع سلول‌ها و ترشح فاکتورهای رشد متعددی همچون PDGF (Platelet derived growth factor) و SDF-1α (Stromal cell-derived factors-1alpha) برای

  • بررسی الگوی متیلاسیون و بیان ژن apc به دنبال تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان به رده استئوبلاستی

    مقالهپیاورد سلامترجاء الحذیفی، raja al-huthaifi master of science in hematology, hematology department, school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranکارشناس ارشد هماتولوژی، گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علی دهقانی فرد، ali dehghanifard ph.d student in laboratory hematology & blood bank, sarem cell research center- scrc, sarem women’s hospital, tehran, iranدانشجوی دکتری تخصصی هماتولوژی آزمایشگاهی و بانک خون، مرکز تحقیقات سلولی-مولکولی و سلول های بنیادی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، تهران، ایران سعید کاویانی، saeid kaviani associate professor, hematology department, school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranدانشیار، گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران مهرداد نوروزی نیا

    زمینه و هدف: فرایندهای مختلفی روی تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی(msc) به سلول های استئوبلاستی تاثیر می گذارند که در این میان، مسیر پیام رسان wnt حائز اهمیت ویژه ای است. در این مسیر پیام رسان، مولکول apc به عنوان کنترل کننده منفی wnt عمل می کند که با اتصال به β-catenin سبب تجزیه ا