تأثیر نیروی کار احساسی بر سلامت فردی کارکنان با توجه به نقش تعدیل گری هوش هیجانی
چکیده
با افزایش رقابت بین ارائه دهندگان خدمات و توسعه ی خدمات اقتصادی، اخیراً سازمان ها بر روی ارتباطات چهره به چهره بین کارمند و مشتری در ابراز احساسات مناسب تمرکز بیشتری داشته اند. در این راستا تحقیق حاضر تأثیر نیروی کار احساسی را در قالب دو استراتژی بازیگری ظاهری و بازیگری عمیق، بر روی سلامت فردی که مشتمل بر مولفه های فرسودگی احساسی و رضایت شغلی کارکنان است، مورد بررسی قرار داده است. همچنین از متغیر هوش هیجانی نیز به عنوان یک متغیر تعدیل گر، استفاده به عمل آمده است. جامعه آماری پژوهش تعداد 201 نفر از کارکنان شعب بانک صادرات شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی است که تعداد 133 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه استفاده شد. برای روایی ابزار پرسشنامه علاوه بر تأیید تحقیقات متعدد، از نظرات اساتید مدیریت و همکاران بانک در قالب روش محتوایی استفاده شد و برای سنجش پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش رگرسیون خطی ساده و سلسله مراتبی استفاده به عمل آمد. نتایج نشان داد که اولاً استراتژی بازیگری ظاهری به طور مثبت بر فرسودگی احساسی تأثیر می گذارد و ثانیاً استراتژی بازیگری عمیق به طور مثبت بر رضایت شغلی تأثیر دارد و ثالثاً هوش هیجانی به غیر از ارتباط بین استراتژی بازیگری عمیق و فرسودگی احساسی، سایر ارتباطات استراتژی های نیروی کار احساسی و مولفه های سلامت فردی را در جهت مثبت تعدیل می کند.