ارجحیت بندی گزینه ها به کمک تحلیل پوششی داده ها
چکیده
روش های مختلفی برای انتخاب چند داوطلب از میان مجموعه ای از داوطلبین وجود دارد. در نظام های رأی گیری رتبه بندی شده، هر رأی دهنده یک زیرمجموعه از داوطلبین را انتخاب کرده و به ترتیب اولویت، رتبه بندی می کند. از جمله این نظام های رأی گیری شناخته شده می توان به قواعد وزن دهی اشاره کرد که در آن به هر رتبه وزنی اختصاص داده می شود و برای هر داوطلب یک مقدار که بیانگر مجموع وزنی آراء است نسبت داده می شود و داوطلبینی که بیشترین امتیاز را دارند، به عنوان داوطلبین پیروز شناخته می شوند. به اعتقاد برخی محققین امکان ارزیابی عادلانه مجموعه گزینه ها با انتساب بردارهای وزنی بیرونی وجود ندارد، چون داوطلب پیروز با تغییر بردار وزن تغییر می کند، از این رو مهمترین نکته در این مقوله انتخاب بردار وزن دهی مناسب است. به همین دلیل، محققین در صدد ارائه مدل هایی برآمده اند که در آنها وزن آراء متغیر فرض شود، که از جمله این مدل ها، مدل های مبتنی بر تحلیل پوششی داده ها است. در این پژوهش به بررسی نقاط ضعف و قوت روش های مختلف رتبه بندی داوطلبین با مقادیر قطعی، در سیستم های رای گیری ترجیحی (رتبه بندی شده) پرداخته می شود و همچنین روش نوین ارائه شده توسط کنترراس معرفی می شود. در برخی رای گیری ها، داده ها مقادیر قطعی ندارند و یا رای ها به صورت کیفی بیان می شوند. برای حل این نوع مسائل دو روش رتبه بندی با اعداد فازی بیان می شود. هم چنین به بررسی انتخابات داخلی مجلس شورای اسلامی پرداخته شده است و معایب این شیوه انتخابات ذکر شده است و در نهایت یک مثال از نوع سیستم های رای گیری ترجیحی با مقادیر فازی حل شده است.