بررسی ارتباط بین تجدید ارائه صورتهای مالی و محافظه کاری بعد از آن در شرکتهای پذیرفته شده در بورس تهران
چکیده
تجدید ارائه صورتهای مالی طی سنوات اخیر در کشورهای مختلف ازجمله ایران رشد چشمگیری داشته است بطوریکه طبق بررسی انجام شده در این تحقیق طی دوره هشت ساله 81-87در بورس ایران درحدود 75% شرکتها صورتهای مالی خود را همراه با تجدید ارائه اظهار کرده اند.این عمل باتوجه به اینکه منجربه ایجاد شبهه در قابلیت اتکا صورتهای مالی و ارقام ارائه شده در سنوات قبل می گردد که نتیجتاً قابلیت مقایسه این صورتها نیز زیر سوال می رود ،می تواند اثرات منفی جبران ناپذیری برای شرکتها بدنبال داشته باشد .لذا شرکتها تلاش می کنند که شُوک اعتباری ایجاد شده را هر چه سریعتر از بین برده و شرایط را بهبود ببخشند.ازجمله راهکارهایی که درجهت بازیابی اعتبار صورتهای مالی می تواند مفید واقع شودافزایش بکارگیری اصول محدود کننده نظیرمحافظه کاری حسابداری است. این تحقیق درصدد است به بررسی ارتباط بین تجدید ارائه صورتهای مالی و محافظه کاری پس از آن در شرکتهای عضو بورس اوراق بهادار تهران بپردازد. برهمین اساس با بکارگیری دو معیار باسو (1997)وبال و شیواکومار(2005) به سنجش محافظه کاری اقدام شده و ارتباط آن را باتجدید ارائه صورتهای مالی در مورد 80شرکت نمونه در طی دورهء مالی 1381-1387 به روش تحلیل رگرسیونی مورد بررسی قرار داده ایم .علاوه بر آن باتوجه به تجدید ارائه شرکتها طی سالهای پیاپی ، آزمون فرضیه تحقیق با استفاده از مدل باسو و برای دوره چند ساله مورد بررسی قرار گرفته است . نتایج حاصل در هر سه حالت نشان می دهد که در شرکتهای ایرانی علی رغم اینکه محافظه کاری وجود دارد اما میل به محافظه کاری در یک سال پس از تجدید ارائه بطور معنی داری افزایش نمی یابد.