اثر هشت هفته ورزش صبحگاهی بر نیمرخ عوامل خطرزای قلبی-عروقی، مقاومت انسولین و ترکیب بدن زنان بزرگسال غیرورزشکار
چکیده
هدف این تحقیق بررسی اثر هشت هفته ورزش صبحگاهی بر نیمرخ عوامل خطرزای قلبی-عروقی، مقاومت انسولین و ترکیب بدن زنان بزرگسال غیرورزشکار بود. تعداد 30 نفر با دامنه سنی 45 تا 60 سال انتخاب شدند. اطلاعات اولیه در خصوص سن، وزن، قد و ... آزمودنی ها اندازه گیری و ثبت شد. سپس آزمودنی ها به صورت تصادفی ساده در دو گروه 15 نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند. از سیاهرگ دست راست هر آزمودنی cc10 در حالت ناشتایی خون گرفته شد. گروه های تمرینی به مدت 8 هفته و هر هفته شش جلسه در برنامه تمرینی ویژه خود شرکت کردند. برنامه ورزش صبحگاهی شامل 20 دقیقه گرم کردن و انجام حرکات کششی، دویدن به مدت 15 دقیقه در جلسه اول با شدت 5 ±80 درصد حداکثر ضربان قلب و افزایش یک دقیقه ای زمان دویدن در هر دو جلسه تمرینی بوده تا اینکه زمان دویدن به 30 دقیقه افزایش یافته و این مقدار تمرین تا آخر حفظ می شود. دو روز پس از آخرین جلسه تمرین، از گروه های آزمودنی و کنترل پس آزمون به عمل آمد. تجزیه و تحلیل آماری گروه های تجربی و کنترل نشان داد که هشت هفته ورزش صبحگاهی باعث کاهش معنی داری در tg ، کلسترول، ldl ، ldl، vldl ، hs-crp ، bmi ، whr ، گلوکز، انسولین و مقاومت انسولین و افزایش معنی داری در hdl شد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین میانگین های فاکتورهای فوق در پیش و پس از تمرین در بین دو گروه آزمودنی وجود ندارد.