بررسی اثر بخشی درمان شناختی،عاطفی و رفتاری گروهی بر تغییر سبک مقابله ای اجتنابی و هوش هیجانی کارمندان با گرایشات افسردگی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران- مرکز تهران
چکیده
موضوع پژوهش حاضر، اثر بخشی درمان شناختی، عاطفی و رفتاری بر هوش هیجانی و سبک مقابله ای اجتنابی کارمندان با گرایشات افسردگی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران-مرکز تهران می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل 93 نفر از کارمندان زن و مرد صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران-مرکز تهران با گرایشات افسردگی، هوش هیجانی پایین و سبک مقابله ای اجتنابی می باشند که از بین آنها 30 زن و 30 مرد به طور تصادفی انتخاب شدند. از هر جنسیت 15 نفر به شکل تصادفی انتخاب و در گروه آزمایش و باقی آزمودنی ها در گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت درمان شناختی، عاطفی و رفتاری با بسته آموزشی آلبرت الیس طی 8 جلسه 75 دقیقه ای قرار گرفتند و گروه کنترل، هیچ درمانی ندیدند. روش این پژوهش از نوع آزمایشی است و طرح تحقیق آن، طرح دو گروهی با پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. ابزارهای اندازه گیری استفاده شده در این پژوهش، پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه هوش هیجانی شرینک و پرسشنامه سبکهای مقابله ای لازاروس و فولکمن می باشند. در این پژوهش از شاخص های آمار توصیفی(جدول-نمودار-میانگین –فراوانی و. . . )و برای تایید فرضیه ها از آزمون تی مستقل تفاضل میانگین ها با نمرات افتراقی استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد، هر چهار فرضیه تحقیق تأیید شدند. بدین صورت که درمان شناختی، عاطفی و رفتاری بر هوش هیجانی و سبک مقابله اجتنابی گروه آزمایش تأثیر مثبت داشته و همچنین این دو تأثیر در زنان و مردان تفاوت ندارد.