پایان‌نامه

بررسی پیکرک های انسانی غرب ایران از هزاره دهم تا چهارم قبل از میلاد

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

هنر پیکره سازی،از جمله هنرهای کهن و با سابقه ی طولانی است که در مناطق باستانی ایران به گونه های متنوع خلق می شده است.پیشینه ی این هنر در ایران، به دوران نوسنگی(حدود هزاره ی دهم ق.م) می رسد. پیکرک های بدست آمده از نواحی باستانی غرب ایران،بیانگر تفاوت در فرم و نحوه ی بازنمایی آنهاست که در زمینه ی بررسی و شناساندن این نمونه های ارزشمند هنری تاکنون پژوهش قابل توجهی ازدیدگاه هنرمجسمه سازی صورت نگرفته است؛ لذا این پژوهش، پیکره سازی در نواحی غرب ایران از لحاظ پیشینه، فرم و شکل، دلایل ساخت، شیوه های اجرایی و جنبه های کاربردی، از هزاره ی دهم ق.م(دوران نوسنگی) تا هزاره ی چهارم ق.م(آغاز شهرنشینی) مورد مطالعه و بررسی قرار داده است و در خصوص شناخت مواد و مصالح کاربردی و روش های معمول در مناطق مختلف باستانی غرب ایران ،به تکمیل اطلاعات پرداخته و نهایتا به تطبیق و مقایسه ی وجوه هر یک اقدام نموده،تا نکات روشنی ازواقعیات موجود، تثبیت ومستند گردد. برای دسترسی به اهداف پژوهش که دستیابی به اطلاعات، شناخت و معرفی نمونه هایی که کمتر مورد مطالعه قرار گرفته اند به عنوان نخستین نمونه های هنر مجسمه سازی در ایران، از روش پژوهشی،تاریخی، توصیفی – تحلیلی، مقایسه ای استفاده شده است. نمونه گیری بر اساس ساختار و فرم پیکرک ها به صورت تصادفی انجام شد و از هر دسته از آثار موجود در پنج محوطه ی مورد بررسی، چند نمونه مطالعه شد. جامعه ی آماری در این رساله، شامل تمام تصاویر نمونه های قابل دسترسی در موزه ی ملی، کتب و مقالات لاتین می باشد. نتیجه ی بدست آمده این است که، پیکرک ها در پاره ای از موارد کاربرد آیینی داشته و با وجود تشابه در مواد و مصالح و تکنیک های ساخت از نظر فرم، شکل و نحوه ی کارکرد، اغلب پیکرک ها دارای ویژگی های منحصر به فرد هستند.

اساتید راهنما و مشاور

حسین مهرپویا، محمود بختیاری

اسناد مشابه