رویکردی تطبیقی به مسأله ی جنایت دربیگانه ی آلبر کامو و دستهای آلوده ی ژان- پل سارتر
چکیده
این پایاننامه به شیوه ای تطبیقی، محرک ها و عواقب دو جنایت پیچیده و خاص را در دنیای ادبیات مطالعه می کند : دو جنایتی که در رمان بیگانه ی آلبر کامو و در نمایشنامه ی دستهای آلوده ی ژان- پل سارتر به وقوع می پیوندند. در همین راستا، نخست نگاهی اجمالی به موضوع جنایت در ادبیات در طی قرون و اعصار می اندازیم، در عین حال که می کوشیم توضیحی جهت حضور پررنگ این موضوع در آثار ادبی بیابیم. در واقع جدای از حس ترس و نفرتی که ماهیت این عمل شنیع بر می انگیزد، هرجنایتی که به وقوع می پیوندد، مجموعه ای ازمباحث اعم ازاجتماعی، روانشناسی و جرم شناسی نیز پیرامون آن شکل می گیرد که به همراه وجه رازآلود هر جنایتی، بهانه ای می شوند تا توجه ادبیات که همواره در جستجوی پرداختن به مسا ئل پیچیده و بحث برانگیز بوده است، به آن جلب شود. به واسطه ی تبهکارانی که جنایتشان نه تنها برای کسانی که به قضاوتشان می نشینند بلکه برای خود آنان نیز تا ابد غیر قابل حل می نماید، وجه رازآلود جنایت بیشتر از پیش تقویت می یابد. دومین فصل از این پایاننامه چنین وجهی از جنایت را مورد بحث قرار می دهد و در صدد برمی آید تا خواستگاه واقعی جنایات و جانیان دو اثر مورد مطالعه ی این تحقیق را بیابد. در جهت نیل به این مقصود، به بررسی مفاهیم دو فلسفه ی ابزورد و اگزیستانسیالیسم و نیز عناصری از واقعیات زمانه ی دو نویسنده که در جای جای این دو جنایت تنیده شده اند، می پردازیم. در پی آن به واکاوی شخصیت منحصر به فرد دو جنایتکار و نیز تمام عواملی که این دو را به سمت قتل سوق می دهند و در بین آنان « تصادف » به عنوان مهمترین و تعیین کننده ترین عامل ظاهر می شود، می پردازیم. فصل سوم پایاننامه ی حاضر، حول محور نحوه ی محاکمه و مجازات دو فرد خاطی می گردد. از هر آنچه در طول مدت محاکمه ی این دو می گذرد، چنین بر می آید که به دلیل سایه سنگین شماری از اتفاقات تصادفی در به وقوع پیوستن این دو قتل، به دلیل جایگاه ویژه ی صداقت نزد دو قاتل و در نهایت به دلیل رفتارهای ریاکارانه ی محکوم کنندگانشان، دو جنایتکار مورد بحث به دلیل جنایتی غیر از قتل به مرگ محکوم می شوند. در نهایت به بیان این نکته می پردازیم که چگونه آنان به فرجام بغرنج و تراژیک خویش نزدیک می شوند در حالی که در اعماق وجودشان به نوعی از تحول بر می خورند که به واسطه ی آن نه تنها به شناخت شرایطی که در آن گرفتار شده اند، دست می یابند بلکه از بیگانگی خویشتن در میان دیگران نیزآگاهی می یابند.