رفتار پی مربعی بر روی ماسه مسلح شده با ژئوسل لایه ای تحت بارگذاری تناوبی
چکیده
در این یک سری آزمایش با استفاده از یک مدل فیزیکی روی پی (صفحه بارگذاری) دایرهای مستقر بر بستر مسلح شده با ژئوسل لایهای، در دو حالت بارگذاری استاتیکی و بارگذاری سیکلی با اعمال 20000 سیکل بارگذاری و باربرداری انجام شده است. در این آزمایشها اثر تعداد لایههای مسلح کننده ژئوسل و ژئوتکستایل همچنین عمق مدفون پی متکی بر بستر مسلح با ژئوسل لایهای بر ظرفیت باربری پی در حالت بارگذاری استاتیکی و اثر تعداد لایههای ژئوسل، تاثیر ضخامت لایههای ژئوسل و شدت بار سیکلی بر نشست بستر در حالت بارگذاری سیکلی ارزیابی شدهاند. در حالت بارگذاری استاتیکی با افزایش تعداد لایههای ژئوسل تا سه لایه، ظرفیت باربری پی نسبت به حالت بستر غیر مسلح افزایش قابل توجهی نشان میدهد. همچنین با افزایش عمق مدفون پی، از میزان تاثیر لایههای ژئوسل در افزایش ظرفیت باربری پی و کاهش نشست آن کاسته میشود. نتایج نشان میدهد که استفاده از ژئوسل لایهای در مقایسه با ژئوتکستایل لایهای در یک میزان از مصالح مصرفی از کارایی بسیار مناسبتری برخوردار میباشد. مقدار ضخامت خاک غیر مسلح بین دو لایه مسلحکننده ژئوسل و ژئوتکستایل به ترتیب معادل 36/0 و 4/0 قطر پی حاصل گردیده است. در حالت بارگذاری سیکلی با افزایش تعداد لایههای ژئوسل، میزان نشست سطح خاک صرفنظر از تعداد سیکل کاهش و با افزایش شدت بار سیکلی میزان نشست افزایش مییابد.
