توابع ترکش هادرون b از ترکش کوارک bبا استفاده از زبان برنامه نویسی فرترن محاسبه و در دو مدل پترسون و توانی در مراتب lo و nlo در مفیاس های مختلف انرژی مرکز جرم رسم شده است.
در این رساله با استفاده از کوانتوم کرومودینامیک اختلالی به پیشگویی درباره ی برخی مشاهده پذیرها در فرآیندهای انرژی بالا می پردازیم که این ذرات قابل مشاهده هادرون های سبک هستند. در این میان به مطالعه ی پدیده شناسی توابع ترکش در فرآیندهای هادرونی علاقه مند هستیم و شکل تابعی جدیدی از
در فرایند نابودی الکترون ـ پوزیترون، تبدیل کوارک ها به هادرون های نهایی به کمک تابع ترکش توصیف می شود. روش های متعددی برای بدست آوردن تابع ترکش روی گستره وسیعی از مقیاس ها وجود دارد. فرضیه scaling ایجاب می کند که این تابع از انرژی مرکز جرم مستقل باشد. تابش گلوئون باعث نقض ویژگی s
مدل دی کوارک، مدلی است که در آن دوکوارک به عنوان یک ذره مجرد تقریب زده می شود که می تواند دارای عامل شکل باشد. چون دی کوارک اعداد کوانتومی سیستم دو کوارکی را داراست، حالت پایه دوکوارک می تواند نرده ای با اسپن صفر یا برداری با اسپین یک باشد،که به ترتیب منجر به تولید باریون های سنگ
در برخورد الکترون و پروتون در انرژی های بالا به ساختار داخلی پروتون و همچنین تولید ذراتی از مزون ها یی مثل پایون و کایون و...روبه رو می شویم که در این میان احتمال یافتن یک مزون در یک انرژی خاص توسط توابع ترکش(ff) بیان می شود. شناختن این توابع می تواند به عنوان ورودی اولیه ی در مح
زمانی که تعدادی الکترون و پوزیترون را در انرژی های بالای $1 gev$ در یک شتابدهنده با یکدیگر برخورد می دهیم، شاهد تولید هادرون های مختلف هستیم. از آنجا که هادرون ها ذراتی مرکب از کوارک ها هستند، این پرشس مطرح می شود که چگونه یک کوارک مشخص منجر به تولید یک هادرون معین می ش
مدل استاندارد ذرات بنیادی را با تاکید بر اندرکنش های قوی و مدل کوارک هادرون مرور کردیم و فرایند ترکش کوارک های سنگین را از طریق نظریه اختلال qcd در نظر گرفتیم. به مدلهای مختلف ترکش کوارک سنگین و سبک باریونها و مزونها اشاره شد و همچنین مدل کوارک - دو کوارک که یک مدل تقریبی برا
اخیرا، معادلات تحول توابع توزیع پارتونی را که معمولا در پدیده شناسی هادرونی مورد استفاده قرار میگیرند، با استفاده از مدلسازی تصادفی مکانیک آماری دور از تعادل در فضای تکانه تولید کردیم. معادلات تحول حاصل از مدلسازی تصادفی با معادلات تحول پارتونی DGLAP یکسان هستند، اما با روش ریاضی