مطالعه اثر پلی اتیلن گلیکول بر استخراج یون فلزات عناصر واسطه توسط بیس(2-اتیل هگزیل) فسفریک اسید
چکیده
در کار حاضر تاثیر پلی اتیلن گلیکول محلول در آب بر بهبود جداسازی یون های سرب(ii) و روی(ii) بررسی شد. در گام نخست استخراج یون های سرب(ii) و روی(ii) توسط لیگاند اسیدی بیس(2-اتیل هگزیل) فسفریک اسید (dehpa) مورد مطالعه قرار گرفت. اثرحلال های کلروفرم، تولوئن، دی کلرومتان، 1و2- دی کلرواتان، کربن تتراکلرید، سیکلوهگزان و کروزن بر میزان استخراج بررسی شد. در تمامی این حلال ها یون روی نسبت به سرب در phهای اسید ی تر استخراج می شود و روند استخراج برای هر دو یون در حلال های نام برده به ترتیب زیر مشاهده شد: کلرو فرم >تولوئن> دی کلرومتان > کربن تتراکلرید ? 1و2 -دی کلرو اتان > سیکلوهگزان > کروزن در گام دوم به منظور بهبود جداسازی یون های مورد مطالعه از اثر کمپلکس کنندگی دو پلی اتیلن گلیکول 200peg و 2000peg محلول در آب بر یون های فلزی یا به عبارتی اثر پوشانندگی آن ها استفاده شد. در این کار از برازش رایانه ای برای تعیین ثابت پایداری کمپلکس پلی اتیلن گلیکول با یون سرب در فاز آبی به روش غیر مستقیم استفاده شد. هم چنین اثر غلظت لیگاندdehpa و پلی اتیلن گلیکول بر کارآیی استخراج و جداسازی آزمایش شده است. این مطالعه نشان داد 200peg و 2000peg بر استخراج یون روی بی تاثیر می باشند و از طرفی دیگر با جابجایی منحنی استخراج سرب به سمت phهای بازی تر سبب افزایش جداسازی دو یون می شوند. در بخش دیگری از این کار از پلی اورتان اصلاح شده با لیگاندdehpa برای حذف یون های سرب از نمونه های آلوده استفاده شد.