پایان‌نامه

بررسی وصیت نامه های سیاسی و دینی عصر اول عباسی(132-232ه ق)

چکیده

چکیده: وصیت از ریشه وَصَیَ و جمع آن وصایا به معنای عهد است و در اصطلاح خواستن انجام کاری از وصیّ، بعد از غیبت وصیت کننده و یا پس از مرگ او می باشد.وصیت نامه نویسی به عنوان فنی از فنون خطابه از پیش از اسلام در میان اعراب وجود داشته و پس از آن نیز با توجه به تأکید آیات و احادیث در این زمینه همچنان در میان مسلمانان رواج پیدا کرد و در دوره های اسلامی با توجه به شرایط مختلف سیاسی،اجتماعی،فرهنگی و اقتصادی از تنوع گوناگونی برخوردار گشت.در وصیت نامه های خلفای عصر اول عباسی بسیاری از مسایل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی زمان آنها و نیز افکار و آمالشان منعکس شده است. در وصیت نامه های امامان شیعی اثنی عشر این دوره، توصیه های دینی و اخلاقی بیشترین سهم را به خود اختصاص داده اند. وصیت نامه های سیاسی و دینی این دوره از جمله ی وصیت نامه هایی است که ما را در شناخت مسایل گوناگون عصر اول عباسی رهنمون می سازد. اسلوب نگارش وصیت نامه های این دوره با توجه به تغییر نظام حکومتی و به وجود آمدن عصر جدیدی برای ادبیات دچار تغییرات چندی شده است.

اساتید راهنما و مشاور

بهرام امانی چاکلی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه