از سیر پیدایی تئاتر معناباختگی و تأثیرگذاری این جریان بر پست مدرنیسم آغاز نمودم سپس تعریف انتظار به اهمیت آن در ادیان مختلف پرداختم و در نهایت مسئله انتظار را در چند نمایشنامه مدرن ایرانی و آثار بکت مورد تجزیه و تحلیل قرار دادم.
چکیده بحران شناخت در در انتظار گودوی ساموئل بکت نرجس جعفری لنگرودی هدف تز حاضر ردیابی بحران شناخت در در انتظار گودوی بکت می باشد که نشان دهنده ی بحران هرگونه دانستن و دریافتی است. اوج این بحران در نمایشنامه، خودش هدف نیست؛ بلکه می تواند مقدمه ی بحث ایده آلی برای پیدا کردن یک استر
برجسته سازی به عنوان یکی از تئوری های زبانشناسی در حیطه ی سبک شناسی ، برای اولین بار توسط مُکارُوسکی(1932/1964) در دنیای ادبیات و نقد ادبی مطرح گردید. بر اساس گفته ی هیکمالدر و ون پیر ( 2006) ، برجسته سازی دارای معنا های متفاوتی است، از آن جمله می توان به این موارد اشاره کرد: فرا
هر ایده ای که در باب تبیین پیوند میان فلسفه و هنر شکل گیرد، ناگزیر از پاسخ به این پرسش بنیادین خواهد بود که رابطه ی میان هنر به مثابه ی امری زیبایی شناختی با فلسفه که حوزه ای است مربوط به اندیشه و تبیین امور از طریق مفاهیم، چگونه امکان پذیر است؟ به این معنی که هرگاه هنر در جزئیت
بی شک حضور چند سده ای استعمار بریتانیا در کشوری مانند ایرلند تاثیرات بسیاری بر مردم این کشور در تمامی عرصه ها و جوانب داشته و موجب تغییراتی در تمامی ساختارهای آن گردیده است . تداوم حضور استعمار برای زمان طولانی، ضمن در نظر داشتن این نکته که از لحاظ تاریخی ایرلند نخستین مستعمره ی
این پژوهش بعنوان بررسی حقیقت و معنا در آثار ساموئل بکت ( با ارجاع به آلن بدیو و تئودور آدورنو ) می باشد که قبل از پرداختن به بحث حقیقت و معنا به گونه ای مختصر به ادبیات اقلیت و مباحثی چون نفی ، شیء و کثرت پرداخته خواهد شد تا پیش زمینه ای برای رسیدن به مبحث هایی چون حقیقت و معنا ف
این پژوهش با فرضیه ی تأثیرپذیری تئاتر از اندیشه و نیز تئاتر مدرن اروپا از تفکر اگزیستانسیالیسم، به یافتن حلقه های ارتباطی فهم اگزیستانسیالیسم و ابزوردیسم با تأثیر نگاه سارتر در نمایشنامه های ابزورد پرداخته است. به جهت آنکه فهم با شناخت و تأویل همراه بوده و ارتباط ما با متون نمایش
مسئله خود و هویت در دوران پست مدرنیسم به مشکل وجودی بزرگی برای انسان امروزی تبدیل شده است. روشنفکران زیادی، در تلاش بی وقفه در جستجوی خود واقعی شان به منظور ارائه تصویری واضح از خود روشهای متفاوتی را امتحان و دنبال کرده‌اند. در مسیر برطرف کردن ابهام خود و یا خود ابهامی، ساموئل بک
از کنشهای غالب شخصیتهای آثار ساموئل بکت »مرگپیشگی« یا »مرگباوری« است. آنها یا در انتظار مرگ هستند و یا خودکشی میکنند. این شخصیتها که از ادامه زندگی در جامعه مدرن دلسرد و مایوس گشتهاند، برای رهایی از بحران عمیق زندگی، مرگ را ترجیح دادهاند. توجه به مرگ از عصر تراژدیهای یونان باستان
معناباختگی، به مثابه ی مهم ترین خصلت زیبایی شناختیِ آثار ساموئل بکت و آن چه تئاتر ابسورد نامیده می شود، شیوه ای از مواجهه ی آثار هنری مدرنیستی با اضمحلال و فروپاشی معنا و وضعیت ناشی از بحران مدرنیته است. این آثار از طریق نفیِ معنا و به عبارتی با رویکرد نفی گرایانه، که از فرم و شی
معناباختگی، به مثابهی مهمترین خصلت زیباییِ شناختی آثار ساموئل بکت و آنچه تئاتر ابسورد نامیده میشود، شیوهای از مواجههِ ی آثار هنری مدرنیستی با اضمحالل و فروپاشی معنا و وضعیت ناشی از بحران مدرنیته است. این آثار از طریق نفی معنا و به عبارتی با رویکرد نفیگرایانه، که از فرم و شیوهی مو
انسانی که همواره طعمه مصائب است نمی تواند بدون امید به زندگیش ادامه دهد؛ و امید داشتن یعنی: انتظار کشیدن. از آغاز خلقت، آدمی همواره چشم به راه یک مرد منجی بوده است. در جوامع پدر سالار این مرد برحسب فرهنگ های مختلف، سوشیانت، بودا، مسیح و مهدی نامیده می شود. این مرد که منتظرش هستند
چکیده این جستار کوششی است تا از منظر واسازی مفاهیم «حضور» و «غیاب» را تحلیل کرده و با خوانش از چند اثر نقاشی بر آن تأکید نماید. بحث اصلی این مقاله شامل دو بخش است. ابتدا مفاهیم «حضور و غیاب» و «حقیقتِ نقاشی» در رویکرد واساز دریدایی بررسی میشود. سپس در بخش دوم چهار اثر از آثار نق