طراحی موزه میراث طبیعی با رویکردی مفهوم گرا به معماری بیونیک در پارک پردیسان
چکیده
آن چه با مطالعه روند توسعه بیونیک تا کنون حاصل آمده است تمرکزی بر وجوه عملکردی است که دلیل آنرا باید در نوع نگاه مصرفی انسان مدرن و خواستگاه پیدایش این دانش جست. در این تحقیق نگرش های فعلی بیونیک در معماری به چهار سطح ساختار زیستی، رفتاری، مجموعه روابط اکوسیستمی و معنا ارتقاء می یابد که تمامی این سطوح در دو مقیاس میکرو و ماکرو قابلیت واکاوی را داراست و با یافتن فرایندهای سازگار و منطبق با فرایند طراحی در حوزه مورد نظر تبیین می شود. با توجه به تنوع حیات وحش و لزوم بهره گیری از آنها در طراحی این مجموعه در پایان به الگوهایی کارآمد و متنوع در استفاده از دانش بیونیک دست خواهیم یافت که علاوه بر معماری در سایر رشته ها نیز می تواند راهنما واقع گردد.