نقش مواد احیا کننده در تنظیم مسیر متابولیکی پلی هیدروکسی آلکانوات ها
چکیده
پلی هیدروکسی آلکانوات ها (phas) یکی از انواع پلیمرهای زیست تخریب پذیر می باشند که به علت زیست تخریب پذیری و داشتن خواص مشابه با پلیمرها بسیار مورد توجه واقع شده اند. این بیو پلیمرها کاربردهای گسترده ای در صنعت، پزشکی و کشاورزی دارند. به علت هزینه بالای تولید پلی هیدروکسی آلکانوات ها در مقابله با پلیمرهای پتروشیمیایی، پژوهش های زیادی جهت کاهش هزینه تولید این بیوپلیمرها انجام شده است. یکی از این راهکارها افزایش بازده تولید پلی هیدروکسی آلکانوات ها با تنظیم مسیر متابولیکی تولید آنها با استفاده از مواد احیا کننده می باشد. در این پژوهش ابتدا منبع کربن مناسب جهت محیط کشت تخمیر تولید بیوپلیمر انتخاب شد. در ادامه تاثیر ماده احیا کننده بر میزان phaتولیدی با افزودن غلظت های متفاوت (وزنی به حجمی) به محیط تخمیر بررسی شد و نتایج نشان داد که افزایش غلظت ماده احیا کننده تا 3% (w/v)، سبب شد میزان بیو پلیمر تولیدی افزایش یابد اما در غلظت های بالاتر میزان بیو پلیمر تولید شده کاهش یافت. نتایج بهینه سازی نسبت مولی کربن به نیتروژن (c/n)، نشان دادند که بیشترین میزان phaتولیدی در نسبت مولی کربن به نیتروژن در محدوده 22-20 بدست آمد.