تصفیه ی پساب نساجی با استفاده از غشای اولترافیلتراسیون
چکیده
امروزه صنایع یکی از عظیم ترین مصرف کنندگان آب هستند که به تبع آن حجم بالایی از پساب تولید می کنند. صنعت نساجی یکی از آنهاست که پساب تولیدی آن دارای ویژگی هایی نظیر رنگ، bod و cod بالا و وجود مواد سمی می باشد. روش های زیادی نظیر بیولوژیکی، فیزیکی، شیمیایی، غشایی و غیره برای تصفیه ی پساب ها وجود دارد. از میان روش های مختلف، در این پژوهش از روش غشایی اولترافیلتراسیون برای تصفیه ی پساب نساجی استفاده شده است. مهم ترین عیب روش های غشایی، بحث گرفتگی آنهاست. برای حل این مساله از روش انعقادسازی به عنوان پیش تصفیه استفاده شده است. هدف ابتدایی از این مطالعه بررسی تاثیر انعقادسازی با استفاده از دو نوع منعقدکننده ی آلومینیوم سولفات (آلوم) و پلی آلومینیوم کلراید و کمک منعقدکننده ی کیتوسان بوده است. در این مرحله به تاثیر غلظت، نوع منعقدکننده/کمک منعقدکننده و ph بر روی میزان حذف کدورت و cod پرداخته شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده ی آن است که هنگام استفاده از پلی آلومینیوم کلراید با غلظت 100 و در ph اولیه ی پساب یعنی 5/9، بیشترین میزان حذف کدورت و cod انجام می گیرد. در این شرایط بهینه میزان کدورت پساب از 6/52 به ntu 34 کاهش یافته که در حدود 35 درصد آن حذف می شود و cod پساب از 3550 به 1200 میلی گرم بر لیتر رسیده و 66 درصد آن حذف می شود. دومین و مهم ترین هدف این تحقیق تصفیه ی پساب با استفاده از غشاهای اولترافیلتراسیون بوده است. در این قسمت از سه نوع غشای اولترافیلتراسیون الیاف توخالی از جنس پلی پروپیلن (pp)، پلی وینیلیدن فلوراید (pvdf) و پلی اترسولفون (pes) استفاده شد و تاثیر اختلاف فشار اعمالی (tmp)، سرعت جریان مماسی و نوع غشا بر روی میزان شار عبوری و حذف کدورت و cod مورد بررسی قرار گرفتند. غشای پلی وینیلیدن فلوراید در فشار bar 3 و سرعت جریان مماسی 5/1 با میزان شار 90 لیتر بر مترمربع ساعت دارای بیشترین میزان شار عبوری می باشد. این غشا همچنین در فشار bar 2 بار و سرعت جریان مماسی 1 قادر است که کدورت پساب پیش تصفیه شده را از34 به ntu 0/6 رسانیده و با میزان 3/98 درصد حذف دارای بیشترین میزان حذف کدورت می باشد. در میان غشاهای مورد استفاده غشای پلی اترسولفون در فشار bar 1/5 و سرعت 5/1متر بر ثانیه، cod پساب پیش تصفیه شده را با بیشینه میزان حذف86 درصد، مقدار آن را از 1200 به 165 میلی گرم بر لیتر می رساند.