تدوین الگوی طراحی ساختمان های آموزش دهنده براساس فناوری های هوشمند چندرسانه ای (نمونه: بازار صنایع دستی تهران)
چکیده
آموزش مفهومی است که از گذشتههای دور با بشر و جامعه بشری همراه بوده است. هر آنچه بیشتر زمان میگذرد و هراندازه بیشتر انسان با مفاهیم جدید آشنا میشود، جایگاه تعلیم و تعلم بیشتر نمایان میگردد. تعلیم بایستی با تعلم همراه باشد. از اینرو است که در نگاه ائمه اطهار و امامان معصوم (علیهمالسلام) پرورش انسانها اهمیت بسیار ویژهای دارد. مقوله آموزش منحصر به افراد، زمان یا مکان خاصی نیست و این امر نیز محدود به مدرسه یا تنها مکانهای آموزشی نیست و برای پیشبرد اهداف جامعه، آموزش باید در هر مکان و هر زمان انجام گیرد. آموزش در واقع نوعی فعالیت عملی است که سعی در فراهم آوردن رهنمود و روشنگری تمامی جنبه های مختلف آموزش (اعم از جنبه های تعلیمی، اخلاقی و سیاسی مربوط) و همچنین ساختار اجتماعی وابسته به آن دارد. جهت برآورده کردن این مهم نیاز به فراهم کردن مفاهیم صحیح و دانش کافی از نحوه تدریس، یادگیری، روشهای ارزیابی، ساختار و نحوه تغییر و تحول سیستمهای آموزشی و اجتماعی، نقش افراد ذی نفع مربوطه و مسائل نظیر آن میباشد. در دنیای امروز با توجه به رشد جوامع و حرکت رو به رشد تکنولوژی، نیاز به آموزش فرهنگ به شهروندان به ویژه جوانان احساس میشود، از اینرو بسیاری از مدیران شهری تلاش دارند تا از هر فرصت و امکانی برای این امر استفاده میکنند. با مطرح شدن تئوری شهر آموزشدهنده در دهه اول قرن بیست و یکم که بسیار مورد استقبال عموم صاحبنظران قرار گرفت و در سال 2004 میلادی به عنوان یک کنوانسیون بینالمللی مطرح شد، این فرصت پیش آمد تا از امکانات موجود در شهر نیز برای آموزش شهروندان استفاده شود. در ارتباط با این موضوع در حوزه معماری هنوز اقدام خاصی در این زمینه صورت نپذیرفته است. از آنجایی که انسانها مدت زمان زیادی از اوقات شبانهروز خود را در ساختمانها به سر میبرند، ساختمانها میتوانند بهترین وسیله برای انتقال و آموزش فرهنگ و حقوق شهروندی به آنها باشند. در حقیقت ساختمان آموزشدهنده ساختمانی است با هویت خاص خود که میتواند بخشی از هویت یک ملت را تشکیل دهد. از آنجایی که محیطها فرهنگها را میسازند و فرهنگها محیطها را این دو در رابطهای مستقیم و دوطرفه با هم قرار دارند. محیط به عنوان یکی از عوامل تأثیرگذار بر زندگی فرد مجموعهای از آموزشها را به وی منتقل میکند و این آموزشها در حقیقت القا کننده فرهنگهای مختلف مورد نیاز زندگی روزانه بشر میباشند. پژوهش پیشرو با بهرهگیری از روش تحقیق استدلال منطقی میباشد که با استفاده از تکنیک توصیفی- تحلیلی به انجام میرسد. در این میان رویکرد این تحقیق طراحی محور است. روش گردآوری اطلاعات لازم در این زمینه تلفیقی است از مطالعات میدانی و مطالعات کتابخانهای که به فراخور موضوع پژوهش از آنها بهره گرفته شده است (گروت، وانگ، 1388، 340-301). در این راستا، یافتههای اصلی در این تحقیق بیان اصول چهارگانه و معیارهای هشتگانهای متناسب با شرایط ایران اسلامی، در زمینه طراحی ساختمانهای آموزشدهنده میباشد. بر اساس معیارها و اصول به دست آمده، همچنین شاخصهایی کلی در جهت تحقق هدف اصلی پژوهش بیان گردیده است که میتوانند الگویی کلی برای طراحی ساختمانهای آموزشدهنده مشخص کرد.