پیامد افزودن دانه ی شنبلیله و پروبیوتیک در خوراک بر عملکرد جوجه های گوشتی
چکیده
این پژوهش برای بررسی پیامدهای به کارگیری پروبیوتیک باسیلوس سوبتیلیس (2/0گرم درکیلوگرم) پودر دانه ی شنبلیله (5 گرم در کیلوگرم) و یا هر دو (آمیخته ای از دو افزودنی) در سه دوره ی زمانی آغازین، رشد یا پایانی بر عملکرد تولیدی جوجه های گوشتی در یک آزمایش فاکتوریل 4×3 بر پایه ی طرح کامل تصادفی با دو فاکتور افزودنی و سن با سه تکرار (هر یک با 15 جوجه) انجام شد. برای سنجش پیامد افزودنی ها بر عملکرد جوجه ها، ویژگی های رشد وزنی، مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی برای هر دوره ی سنی و همه ی دوره اندازه گیری شدند. همچنین، توده ی چربی درون شکمی، بازده لاشه، وزن اندام های درونی، هورمون های انسولین و تیروئیدی، فراسنجه های چربی سرم خون و ویژگی های ریخت شناسی بخش های سه گانه ی روده ی کوچک اندازه گیری و ارزیابی آماری شدند. بر پایه ی یافته های این پژوهش، تیمارها پیامد معناداری بر مصرف خوراک، وزن جوجه ها و ضریب تبدیل غذایی در پایان دوره ی آزمایش نداشتند. جوجه هایی که به جیره ی رشد آن ها پروبیوتیک+شنبلیله افزوده شد دارای رشد وزنی بیشتر در دوره ی 36 تا 42 روزگی بودند. میان تیمارهای آزمایشی، برای بازدهی لاشه، درصد وزنی اندام های درونی، درصد وزنی چربی درون شکمی، درازای نسبی سه بخش روده ی کوچک، فراسنجه های چربی سرم خون، میزان هورمون انسولین و هورمون های تیروئیدی تفاوت معناداری بروز نکرده است. بلندای پرز میان تیمارهای آزمایشی تنها برای بخش ژژنوم روده معنادار شده است. در جوجه هایی که در جیره ی آغازین یا رشد یا پایانی پروبیوتیک+شنبلیله دریافت کردند، و آن هایی که در جیره ی آغازین یا رشد یا پایانی پروبیوتیک دریافت کردند دارای پرزهای ژژنومی بلندتری نسبت به گروه بدون افزودنی شدند. همچنین جوجه های دریافت کننده ی شنبلیله در جیره ی رشد یا پایانی نیز دارای بلندای پرز ژژنومی بیشتری نسبت به گروه بدون افزودنی شدند. این پژوهش نشان می دهد که شنبلیله افزون به ویژگی های دارویی، دارای کارکرد پری بیوتیکی نیز می باشد. همچنین پیامد شنبلیله+پروبیوتیک بر ساختار ریخت شناسی روده ی کوچک می تواند بیان گر کارکرد سین بیوتیکی آن باشد.