شخصیت و شخصیت پردازی در آثار داستانی جبران خلیل جبران
چکیده
در داستان نویسی مدرن بسیاری از شیوه های سنتی روایت از میان رفته و معمولاً صناعت داستان بیش از محتوای آن در کانون توجه قرار گرفته است. بررسی و تحلیل شخصیت و شیوه های شخصیت پردازی از دیدگاه های متفاوت از بحث های جدید نقد ادبی در جهان است که امروزه به عنوان شاخه ای مستقل و مهم در مباحث داستان نویسی به آن پرداخته می شود. عنصر شخصیت و شیوه ی شخصیت پردازی داستان نیز از نکات قابل توجه داستان نویسی امروز است. در این رساله دو رمان «بال های شکسته» و «خلیل کافر» اثر جبران خلیل جبران انتخاب و کاربرد و کارکرد عنصر یاد شده در آن ها بررسی و تحلیل می شود. در این رمان ها جبران خلیل جبران شخصیت ها را به صورت مستقیم به خواننده معرفی می کند. وجوه شخصیت ها در رمان بال های شکسته به صورت درونی می باشد و در رمان خلیل کافر به صورت بیرونی. شخصیت ها در رمان بال های شکسته به صورت توصیفی نمایش داده شده اند و در رمان خلیل کافر به صورت نمایش نامه ای. در رمان بال های شکسته شخصیت ها اکثراً ایستا می باشند و در رمان خلیل کافر پویا. زاویه دید در رمان بال های شکسته به صورت اول شخص و در رمان خلیل کافر به صورت دانای کل می باشد.