بررسی شیوع تیلیریوز گوسفند وبز و ناقلین آنها در منطقه ارومیه
چکیده
از هر حیوان مشکوک به آلودگی باتیلریا که علائم درمانگاهی را دارد، پس از ثبت مشخصات (جنس، سن، مدت بیماری، نژاد، علائم بالینی و داشتن کنه)، ابتدا کنه از محل چسبیدن آن بر روی دام جدا شده و محل چسبیدن کنه در پرسشنامه ثبت شده و در ویالهای حاوی الکل 70 درجه نگهداری می شود، سپس کنه ها به آزمایشگاه منتقل شده و از نظر مورفولوژیکی تشخیص داده می شوند. جهت تشخیص کنه های ناقل بابزیا غدد بزاقی کنه برای استخراج dna جداسازی شده و پس از استخراج با روش pcr بررسی می شود .از حیوان مشکوک4 میلی لیتر خون از ورید وداج با لوله های ونوجکت گرفته می شود، 2میلی لیتر در لوله های آزمایش که فاقد ماده ضد انعقاد است، برای جداسازی سرم جهت آنالیز و بررسی تغییرات ایجاد شده در پارامترهای بیوشیمیایی و پروتئین های سرمی ریخته می شود. 2 میلی لیتر دیگر نیز در لوله های فالکون آغشته شده به edta-k3 (یک میلی گرم به ازای هر میلی لیتر خون) برای انجام کار مولکولی و هماتولوژیکی ریخته می شود. برای تهیه گسترش از ورید مارژینال گوش استفاده می شود و بعد از تهیه گسترش و خشک کردن لام در مجاورت جریان هوا با متانول فیکس کرده و بعد از انتقال به آزمایشگاه با رنگ گیمسا رنگ آمیزی شده و حداقل 100زمینه میکروسکوپی از نظر وجود انگل بابزیااویس مورد مطالعه قرار می گیرد. سرم و خون جمع آوری شده در کنار یخ به آزمایشگاه منتقل شده و در فریزر 70-درجه سانتیگراد نگهداری می شود.