بررسی تطبیقی رجعت از دیدگاه قرآن و اهل کتاب
چکیده
چکیده «رجعت» یکی از عقاید حیات بخشی است که شیعه به آن معتقد است. اما درباره ی کیفیت و زمان وقوع آن اختلافاتی وجود دارد. عده ای زمان آن را آخرالزمان می دانند، اما کسانی نیز عقیده دارند که رجعت فقط در زمان ظهور حضرت قائم اتفاق نمی افتد و زمان خاصی ندارد و چه بسا در گذشته و حتی در زمان حال نیز کسانی باشند که رجعت کرده اند و به این دنیا بازگشته اند. به هر شکل متأسفانه این عقیده ی نجات بخش در طی قرون و اعصار مورد بی توجهی قرار گرفته و برخی برادران اهل سنت هم با بی انصافی تمام آن را مخالف ضرورت دین اسلام دانسته و معتقدین به آن را کافر، فاسق، کذّاب و ... معرفی نموده اند. بعد از اعتقاد به امامت، شاید هیچ عقیده ای مانند «رجعت» مورد هجوم و غضب پیروان خلفا قرار نگرفته باشد. در مورد «رجعت» کتاب های بسیاری نوشته شده و همچنین در این باره پس از جستجوی فراوان به تعداد کمی پایان نامه برخورد کردم. در این کتاب ها به مقایسه و تطبیق مسأله ی رجعت با عقیده ی اهل کتاب در این زمینه پرداخته نشده است. اما هدف من از این نوشتار مقایسه ی مسأله ی «رجعت» میان قرآن و اهل کتاب می باشد، به طوری که مشخص گردد اولاً: آیا در قرآن آیاتی وجود دارد که اشاره به رجعت داشته باشد و ثانیاً: آیا عقیده به رجعت در بین اهل کتاب (یهود و نصاری) هم وجود دارد؟ و اگر وجود دارد چگونه است و چه تفاوتی با قرآن و عقیده ی شیعه در این زمینه دارد؟ در این زمینه من از روش تحلیل محتوا استفاده کردم یعنی از کتب، تفاسیر، مقالات، پایان نامه ها و نرم افزارهای علوم قرآنی و دینی استفاده کردم و همچنین به کتب و منابع اهل کتاب و بزرگان دین آن ها نیز مراجعه نمودم و پس از بررسی موشکافانه ی این منابع به نتایجی دست یافتم که در ادامه خواهد آمد. از نظر بنده عقیده به رجعت نتایجی در پی خواهد داشت از جمله این که این عقیده به منتظران ظهور حضرت مهدی (عج) آرامش بخشیده، از سقوط آنان در منجلاب فساد و خود باختگی جلوگیری نموده و به تلاش مضاعف برای زمینه سازی حکومت مهدی (عج) و برچیده شدن بساط ظلم و ستم وا می دارد. زیرا با این عقیده، انسان هرگز از درک محضر آن حضرت و شرکت در تشکیل حکومت جهانی ایشان ناامید نمی شود و سعی می کند تا با تقویت و استوار نمودن ایمان و انجام اعمال صالح خود را در زمره ی رجعت کنندگان قرار دهد. لذا ائمه ی اطهار (ع) این عقیده را یک بشارت و موهبت خدایی برای مسلمانان دانسته اند