ارائه الگوریتمی جهت تعیین میزان بهبودی بیمار در فرایند توانبخشی
چکیده
در فرآیند فیزیوتراپی، نیاز است که روند بهبودی بیمار در فاصله های زمانی مشخص بررسی شود و با توجه به میزان بهبودی، مرحله بعدی توانبخشی ادامه پیدا کند. در حال حاضر، تشخیص میزان بهبودی توسط فیزیوتراپ ها بصورت کاملا تخمینی انجام می شود. در این پژوهش با استفاده از اطلاعات سنسورهای موقعیت و نیرو که در محل های مناسب پای بیمار نصب می شوند، الگوریتمی طراحی شده است که با بکارگیری آن بتوان میزان بهبودی بیمار تعیین شود. به منظور طراحی الگوریتم مورد نظر، فرآیند راه رفتن انسان سالم در یک دوره حرکتی مطالعه شده است تا بتوان با مقایسه فرآیند راه رفتن انسان بیمار با سالم، میزان بهبودی انسان سالم را تعیین نمود. لازمه این امر داشتن شناخت کافی در مورد اجزاء دخیل در حرکت اندام تحتانی و حرکت شناسی اندام تحتانی است. زیرا برای تعیین میزان بهبودی بیمار استخراج و تحلیل مجموعه ای از داده ها در مورد فرآیند راه رفتن بیمار است و به منظور تحلیل داده های موجود بایستی اندام های دخیل در حرکت، مورد بررسی قرار گیرد. سپس با استفاده از سیستم فازی سلسله مراتبی، الگوریتمی طراحی شده است که با استفاده از آن، میزان بهبودی بیمار، تعیین شود. الگوریتم مزبور بر اساس قواعد فازی که توسط پزشک بیان شده است طراحی شده است. که در آن زوایای ران و زانو بیمار در حین راه رفتن روی زمین، به عنوان داده های ورودی الگوریتم استفاده شده است. در ادامه، نتایج حاصل از الگوریتم با نظر پزشک در مورد کیفیت راه رفتن هفت بیمار، مقایسه شده و نتایج الگوریتم اعتباردهی شده است. در نهایت یک نتیجه گیری کلی از پژوهش حاضر صورت گرفته است و پیشنهادهایی جهت فراهم آوردن زمینه مطالعات بیشتر راجع به این موضوع ارائه شده است.