پایان‌نامه

ترجمه و شرح مقامات بدیع الزمان همدانی (25 مقامه اول)

چکیده

فن مقامه نویسی یکی از قالبهای نثر فنی است و در دوره ای از ادوار نثر عربی پا به عرصه وجود گذاشته که نثرنویسی در غایت تکلف و تصنع بوده است و نویسندگان در پی آن بوده اند تا موضوع جدیدی را ابداع کنند که در قالب آن بتوانند اقتدار لغوی و مهارت خویش را در بکارگیری صنایع لفظی و اسلوب های مختلف زبانی به ظهور برسانند . با ابداع قالب مقامه نویسی در قرن چهارم هجری این زمینه برای نثر نویسان متکلف هموار گشت و آنان توانستند در لغت پردازی و ترکیب سازی نهایت هنرخود را ارائه دهند . در فن مقامه نویسی توجه به لفظ و پرداخت عبارات در حدی است که برخی از نویسندگان و پژوهشگران ، هدف از تألیف مقالات را تعلیم مفردات و تعلیم انشاء و آشنایی خواننده با سبکهای مختلف نظم ونثر دانسته اند . بدیع الزمان ابوالفضل احمد بن الحسین بن یحیی الهمدانی ، شاعر و نویسنده بزرگ و مشهور ایرانی است (358-398) که در نزد پادشاهان ایرانی مانند دیلمیان و آل زیار و ملوک نیمروز و غزنویان پرورش یافته است و همواره از آنان صلات و جوایز می گرفته و در بغداد و دربار خلفا نیز شهرتی بسزا داشته است. مقامات او افسانه هایی است که غالباً پهلوان آن روایات " ابوالفتح اسکندری" مخلوق فکر بدیع الزمان و راوی وی" عیسی بن هشام " که او نیز خیالی است می باشد و لطایف و شاهکارهای این مرد در عباراتی لطیف و زیبا آراسته و مایه عبرت وشگفتی و شادی شنوندگان و خوانندگان را فراهم آورده است . موضوع این پژوهش در مورد مقامات بدیع الزمان همدانی است ، در کنار اشاره به معانی برخی لغات دشوار به شرح و ترجمه روان مقامات پرداخته است .

اساتید راهنما و مشاور

کتایون فلاحی، حمزه احمد عثمان

پایان‌نامه‌های مشابه

  • تطبیق مقامات بدیع الزمان همدانی با انواع داستانهای کوتاه معاصر

    پایان‌نامه۲۰۱۰وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه یزدصفر ضرونی

    این تحقیق در ابتدا به چگونگی پیدایش داستان و مراحل تطور آن در دوره های مختلف ادبیات عرب پرداخته، و در ادامه با توضیح عناصر داستانی داستانهای نوین به بررسی تطبیقی تک تک آنها در مقامات بدیع الزمان می پردازد. شاید در نگاه اول به دلیل لفظ پردازی در مقامات به نظر برسد که این اثر فقط ب

  • بررسی تطبیقی مقامات بدیع الزمان همدانی و حریری

    پایان‌نامه۲۰۰۸وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه شهید چمران اهواز - دانشکده الهیات و معارف اسلامیحمید رضا پیرمرادیان

    مقامات بدیع الزمان همدانی و حریری، بدون تردید از گرانبهاترین گوهرهایِ گنجینه ادبیات عربی به شمار می آیند که به عنوان نمونه های بی نظیری از هنر نویسندگی به شیوه متکلف و مصنوع جایگاه ویژه ای را نزد بزرگان ادب، به خود اختصاص داده اند. سعی نویسندگان مقامات بر این بوده است تا علاوه بر

  • مقایسه مقامات زمخشری با مقامات قبل از آن (بدیع الزمان همدانی و حریری)

    پایان‌نامه۲۰۱۲وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه فردوسی مشهد - دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتیمیلاد طاطاری

    مقامات به داستان هایی با نثر مسجّع و متصنّع اطلاق می گردد که توسط بدیع الزمان همدانی (358هـ)به وجود آمد و ادامه و پرورش آن، توسط حریری(446هـ) صورت گرفت. سپس با ظهور زمخشری (467هـ)، مقامات با سبکی متفاوت از مقامات آن دو به نگارش درآمد. سعی ما بر این است تا با مقایسه مقامات زمخشری

  • بررسی اسباب پیدایش مناظرات میان ابوبکر خوارزمی و بدیع الزمان همدانی

    پایان‌نامه۲۰۰۹وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه فردوسی مشهد - دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتیعبدالباسط عرب یوسف آبادی

    قوم عرب، قومی زبان آور و در سخنوری چیره دست بود و زبان و ادب آن ها نیز، مورد توجه اقوام دیگر، به خصوص ایرانیان، قرار داشت. یکی از کسـانی که خدماتی ارزنده به ادب عربی نمود، ابوبکر خوارزمی، ادیب توانمند قرن چهارم، بود که متأسّفانه در اواخر عمر، گرفتار مناظراتی چند با بدیع الزمان هم

  • مقارنه بین مقامات بدیع الزمان الهمذانی و مقامات حمیدی

    پایان‌نامه۲۰۰۶وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه علامه طباطباییمحمد تقی کرمی

    این پایان نامه پژوهشی ادبی ونیز تاریخی است در باب "مقامه" به عنوان ژانر ادبی مسلط که نخست در قرن چهارم هجری در قلمرو ادبیات عرب پدیدار شده و طی فرایند تحولات تاریخی و ادبی خود به عنوان ژانر ادبی شایع و مسلط قرنهای پنجم و ششم شناخته شد و به زودی به محدوده زبان و ادبیات فارسی راه ی

  • ترجمه و توضیح مقامات ناصیف یازجی از مقامه ی شانزدهم تا سی ام

    پایان‌نامه۲۰۱۴وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه شهید چمران اهواز - دانشکده الهیات و معارف اسلامیعلی محمد بگل

    مقامات در اصطلاح ادبی، نوعی خاصی از داستان های کوتاه است با نثری مسجع که برای نخستین بار در قرن چهارم هجری به ابتکار بدیع الزمان همدانی در ادبیات عرب پدیدار شده است و معروف ترین مقامه نویس عربی حریری می باشد که مقامه نویسان زیادی از وی پیروی نمودند از جمله ی آنها ناصیف یازجی(1214

اسناد مشابه