سنتز آلیاژمادر کاربید تنگستن نانومتریک و افزودن آن به مذاب پایه آهنی و بررسی ریزساختار و مقاومت سایشی
چکیده
در این پژوهش امکان سنتز آلیاژ مادر کاربید تنگستن توسط روش فرایند آسیاکاری و تاثیر افزودن آن به مذاب فولادی مورد بررسی قرار گرفت. مواد اولیه شامل پودرهای تنگستن و فروتنگستن به عنوان منابع تنگستن، دوده و کاربید تنگستن آسیا شدند و در زمان های مختلف از آن ها نمونه برداری انجام شد. از دستگاه xrd برای بررسی نوع و خواص فازهای سنتز شده استفاده شد. همچنین ریز ساختار و خواص فیزیکی این مواد مورد مطالعه قرار گرفت. پس از تعیین خواص مواد سنتز شده، آلیاژ های مادر مناسب برای تزریق به مذاب انتخاب و به فولاد ck45 اضافه شدند. بررسی های ریز ساختاری توسط میکروسکوپ های نوری و الکترونی به منظور شناسایی نوع زمینه ها و توزیع ذرات فاز دوم بر روی این قطعات صورت گرفت. همچنین خواص مکانیکی و سایشی این کامپوزیت ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اضافه کردن تنها 1 درصد وزنی کاربید تنگستن، ضمن کاهش زمان آسیاکاری، می تواند منجر به تشکیل فاز wc به صورت تک فاز و یا در کنار فاز آهن شود. ابعاد کریستال های کاربیدی سنتز شده در مقیاس نانو بوده و ذرات با افزایش زمان آسیا ریزتر شده و از دانسیته پودرها کاسته شده است. همچنین به دلیل اعوجاج شبکه و حل شدن آهن در زمینه، ثوابت کریستالوگرافی دچار تغییراتی شده است. اضافه کردن این مواد به فولاد ضمن تشکیل نانو کامپوزیت fe-wc ، منجر به ریز شدن شدید ساختار و در نتیجه بهبود خواص مکانیکی شامل سختی و تنش تسلیم گردیده است. همچنین به علت وجود تنگستن واکنش نکرده از آلیاژ مادر، ساختار سوزنی بسیار ریز ویدمن-اشتاتن تشکیل شده که منجر به بهبود خواص مکانیکی شده است. به طور مشابه در مسافت های 1000 متر سایش نیز، خواص کامپوزیت بهتر از نمونه شاهد می باشد. خواص مکانیکی و سایشی کامپوزیت تقویت شده با پودرهای محتوی فروتنگستن اولیه، به علت ریزتر شدن دانه ها و همچنین پیوندهای بهتر فاز تقویت کننده و زمینه، بهتر از نمونه محتوی تنگستن اولیه بوده است.