اثرات سطوح مختلف انرژی و پروتئین جیره بر عملکرد بلدرچین ژاپنی در طول دوره های رشد و پایانی
چکیده
در این تحقیق سطوح مختلف انرژی و پروتئین بر عملکرد بلدرچین ژاپنی در قالب دو آزمایش انجام شد. در آزمایش اول (14 تا 28 روزگی) با استفاده از 900 قطعه بلدرچین ژاپنی نر 14 روزه و در آزمایش دوم (29 تا 49 روزگی) از 900 قطعه بلدرچین ژاپنی نر 28 روزه در یک آزمایش فاکتوریل 3×3 [سه سطح انرژی قابل متابولیسم (2900، 3050 و3200 کیلوکالری در کیلوگرم) و سه سطح پروتئین (6/21،24و4/26درصد)] در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تکرار و 20 پرنده در هر تکرار انجام شد. مصرف خوراک و افزایش وزن به صورت دوره ای اندازه گیری و ضریب تبدیل خوراک محاسبه شد. در پایان هر آزمایش از هر تکرار، 2 قطعه پرنده انتخاب و پس از خون گیری جهت بررسی صفات لاشه کشتار شدند. به ترتیب پایین ترین و بالاترین سطح انرژی و پروتئین بیشترین سطح مصرف خوراک را موجب شدند (05/0p<). بالاترین سطح انرژی نیز بهترین ضریب تبدیل خوراک را داشت (01/0p<). اثر متقابل انرژی و پروتئین جیره تنها بر وزن نسبی کبد معنی دار شد. از بین فراسنجه های خونی مورد آزمایش(تری گلیسرید، کلسترول کل، اسیداوریک و ldl) در دوره رشد، غلظت اسید اوریک تحت تاثیر سطح انرژی جیره قرار گرفت به طوریکه با افزایش سطح انرژی غلظت اسید اوریک کاهش یافت (01/0p<). در دوره پایانی نیز کلسترول و ldl تحت تأثیر سطح انرژی جیره قرار گرفتند (01/0p< ). افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک در دوره پایانی تحت تاثیر سطوح مختلف انرژی قرار گرفت، به طوری که بهترین نتایج با حداکثر سطح انرژی بدست آمد. وزن نسبی کبد نیز در دوره پایانی تحت تاثیر سطوح مختلف انرژی و پروتئین و اثرات متقابل آنها قرار گرفت (05/0p<). با توجه به نتایج عملکرد این تحقیق می توان سطح مطلوب انرژی قابل متابولیسم جیره های دوره رشد و پایانی را 3200 کیلوکالری در کیلوگرم پیشنهاد نمود
