بررسی تأثیر قصه برمهارت های تفکر فلسفی دانش آموزان پایه چهارم مقطع ابتدایی شهر همدان ناحیه 1 درسال تحصیلی 90-91
چکیده
هدف این پژوهش، بررسی تأثیرآموزش قصّه بر رشد مهارت های تفکّر فلسفی دانش آموزان چهارم ابتدایی شهر همدان می باشد. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون وپس آزمون باگروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش عبارت است از کلیه دانش آموزان دختر و پسر پایه چهارم مقطع ابتدایی شهر همدان درسال تحصیلی 90-91که مجموعاً شامل2400 نفر، دانش آموز دختر و پسر، همچنین تعداد60قصه از دو کتاب قصه از مجموعه قصص شیخی والیسون می باشد. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده 40نفر دانش آموز پسر و40نفر دانش آموزدخترانتخاب شدند که از آنها(20دانش آموزپسر و20دانش آموز دختر) در گروه کنترل و ( 20دانش آموزپسر و20دانش آموز دختر) در گروه آزمایش قرار گرفتند و تعداد20قصه با توجه به20جلسه برای آموزش انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته سنجش مولفه های مهارت های تفکّرفلسفی است. برای سنجش روایی از روش سنجش روایی محتوایی استفاده شده است که از نظر متخصصین مورد تأیید می باشد و برای تعیین پایایی پرسشنامه از آزمون آلفای «کرونباخ» استفاده شده است که میزان آن 97/0محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی شامل: جدول، نمودار، درصد، میانگین و انحراف معیار و همچنین از شاخص های آمار استنباطی نظیر؛ آزمون واریانس یکطرفه و t مستقل استفاده شده است. نتایج نشان داد که میزان مهارت تفکّر فلسفی دانش آموزانی که با روش قصّه گویی آموزش دیده اند از دانش آموزانی که با روش عادی آموزش دیده اند بیشتر است. به عبارت دیگر؛آموزش قصّه میزان مهارت های کنجکاوی، سوال کردن، استدلال، کاوشگری و ارزشیابی دانش آموزان را افزایش می دهد.