نقش سیمای جمهوری اسلامی ایران در ایجاد و ترویج یک الگوی ایرانی– اسلامی.مطالعه موردی: خواجه نصیرالدین طوسی
چکیده
این پژوهش در پی آن است تا با استفاده از نظر کارشناسان به بررسی نقش سیمای جمهوری اسلامی ایران در ایجاد و ترویج یک الگوی شخصیتی بپردازد. در این پژوهش با استفاده از روش کیفی و تکنیک مصاحبه عمیق به جمع آوری اطلاعات لازم از کارشناسان و صاحب نظران پرداخته شده است. داده های اصلی تولید شده از مصاحبه ها در واقع پاسخ ها، نظرات و عقاید مصاحبه شونده ها ست و برای تحلیل از روش مقوله بندی و کد گذاری استفاده شده است. نتایج این پژوهش بیانگر این واقعیت است که سیمای جمهوری اسلامی ایران نتوانسته است در حوزه ی الگوسازی و به خصوص الگوی شخصیتی، نقش مطلوبی داشته باشد. لازمه ی داشتن نقش مطلوب در این حوزه توسط سیما این است که سیما به عنوان یک رسانه، با توجه به فضای رقابتی و تکثر درگاه های اطلاعاتی؛ ابتدا جایگاه مطلوب تری برای خود در ذهن مخاطبان و مردم ایران بسازد و سپس با داشتن یک برنامه ریزی استراتژیک اقدام به الگو سازی و ترویج آن کند. برنامه ای که مبنای آن، فرآیندی باشد که باورپذیری شخصیت مورد نظر را در ذهن مردم ایجاد کند. اهمیت مخاطب شناسی و برنامه سازی خلاقانه و پر محتوا در این مورد ضروری به نظر می رسد. جایگاه سازی توسط سیما می طلبد تا از فرآیند برندینگ و برندآفرینی کمک گرفته شود؛ ضروری به نظر می رسد که به هویت برند و تصویر برند خود سیما، شبکه ها و حتی برنامه ها پرداخته شود. در نهایت ساده انگارانه خواهد بود که از یک برنامه، فیلم یا سریال انتظار «الگوسازی شخصیتی» در میان مخاطبان وجود داشته باشد.