تبیین شیوه های تربیت عاطفی کودک از دیدگاه پیامبر اکرم(ص)
چکیده
تربیت اسلامی از زمان طلوع اسلام در جزیره العرب به پر چمداری رسول اکرم(ص) جلوه ای خاص ونمود ویژه ای یافت واین انسان برگزیده بهترین شیوه های تربیتی را برای اصلاح انسانها به کار گرفت وتوانست در قلوب ظلمانی عرب جاهلی نفوذ کرده و آنها را به طریق سعادت رهنمون سازد. با توجه به نیاز جدی جامعه ی امروز به مسائل تربیتی،به ویژه تربیت کودک ،دست اندرکاران امر تربیت و روانشناسان را واداشته تا مباحث جدیدی را مطرح نمایند. دراین پژوهش با روش توصیفی– تحلیلی وبا مدد از احادیث ، روایات وسیره گفتاری و رفتاری پیامبراکرم(ص) درزمینه تربیت کودک به تبیین آن با مسائل عاطفی پرداخته ایم،و با درنظر گرفتن گستردگی بحث تربیت و مباحث عاطفی،دربخش سئوالات تحقیق به چند جنبه مهم،از جمله: محبت کافی به کودک ، تکریم شخصیت ، توجه و احترام به احساسات وتفاوتهای فردی کودک ، بازی و شادی با کودک ، عدالت ورزی، و توجه به ادوار رشد کودک اشاره نموده ایم. جهت نیل به این مقصود از منابع قرآنی، حدیثی، تربیتی و روانشناسی استفاده شده است. درفصل دوّم تحت عنوان سه بخش تربیت و نیاز ها ی آدمی،دوران کودکی و تربیت عاطفی را بررسی نموده ایم،ودر فصل چهارم با استفاده ازسیره پیامبر اکرم(ص) و منابع ذکر شده به بررسی سئوالات پژوهش پرداخته ایم. تأمل در سبک گفتاری ورفتاری پیامبر(ص) با کودکان مبین نیازهای واقعی و طبیعی در کودکان است. در اینجا بطور اجمال به برخی نتایج حاصل از مراتب نیازهای عاطفی کودکان که بازتابی از سیره ی حضرت(ص) می باشد، اشاره می کنیم: رشد کرامت و عزت نفس در کودکان؛ محبت به کودکان؛ایجاد امنیت برای کودکان؛احترام گذاشتن به کودکان؛ کودکی عمل کردن و بازی با آنان؛ توجه به آزادی کودکان؛ نظارت و مراقبت دائم از آنان؛ صادق بودن با کودکان؛عدم تبعیض میان کودکان؛پرهیز از تنبیه بدنی کودکان؛توجه بی قید و شرط به آنها؛ توجه به تفاوتهای فردی در امر تربیت، تربیتِ متناسب با ادواررشد که درذیل هر کدام توضیحات و روشهایی نیز بیان شده است.علاوه بر آن ،آنچه را که مباحث امروزی بخصوص علم روانشناسی، با دودهه قدمت مطرح می کند،چهارده قرن پیش دین مبین اسلام به آنها عنایت جدی داشته و پیامبر عظیم الشّان اسلام (ص) به عنوان اوّلین پرچم دار این آیین مطهر و بی عیب وکاست ،به تمام این اصول توجه خاصی داشته وبه آنها عمل کرده اند و دیگران را نیز در قول و فعل تشویق و تهییج می فرمودند، تا در تربیت کودکان دقت لازم را مبذول نمایند.