تأثیر استفاده از کلرید کلسیم، منیزیم و آمونیوم بر آزادسازی پتاسیم تبادلی و اثر اختلاط آنها با پتاسیم بر غلظت پتاسیم در محلول زهکشی خاک سری رحمت آباد گرگان با استفاده از شکل منحنی های رخنه
چکیده
پتاسیم یک عنصر ضروری برای رشد گیاه است و در خاک های با سطح ویژه و مقاومت مکانیکی بالایکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد گندماست. در این خاک ها پتاسیم قابل جذب خاک برای تأمین نیاز گندم کافی نیست. برای بررسی تأثیر آمونیوم، کلسیم و منیزیم با دو غلظت اکی والانی متفاوت بر رهاسازی پتاسیم و همچنین بررسی حرکت عناصر پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آمونیوم و کلر و تأثیر آن ها بر حرکت یکدیگر در خاکی با سطح ویژه بالا (خاک سری رحمت آباد گرگان) پژوهشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 14 تیمار و 3 تکرار و با تشکیل ستون های خاک و با برقراری جریان اشباع دائم توسط تیمارهای کودی محلول در آب انجام شد. غلظت پتاسیم با همه تیمارها در احجام منفذی مختلف بطور معنی داری متفاوت بود. تیمارهای کلسیم، منیزیم و آمونیوم با هر دو غلظت محلول ورودی، رهاسازی پتاسیم در زه آب خروجی را افزایش دادند و اثر آن ها هنگامی که در محلول ورودی در اختلاط با پتاسیم به خاک اضافه شدند بر رهاسازی پتاسیم بیشتر بود.تیمار آب مقطر، غلظت پتاسیم آب زهکشی را تا 4 حجم منفذی افزایش و پس از آن کاهش داد. بدون استفاده از کاتیون های همراه، بارندگی کافی یا آبیاری با افزایش رطوبت خاک و انتشار پتاسیم، ممکن است نیاز کودیپتاسیم برای گندم را رفع یا کم نمایند.در منحنی های رخنه دامنه تغییرات احجام منفذی برای رسیدن غلظت نسبی کلر به واحد، مابین 2/3 و 40 متغیر بود.تأثیر منیزیم و آمونیوم با مقادیر اکی والانی بیشتر و همچنین کاربرد آن ها در اختلاط با پتاسیم، بر آزادسازی کلسیم قابل توجه است. کلسیم و آمونیوم در رهاسازی و خروج منیزیم از پتاسیم موثرتر بودند. در تیمارهای آمونیومی که در اختلاط با پتاسیم بودند، میزان آزادسازی آمونیوم بیشتر بود.