اثرعمل آوری های فیزیکی و شیمیایی بر روند تولید گاز و اجزای پروتئین خام به روش آزمایشگاهی در واریته های مختلف دانه گلرنگ
چکیده
هدف از این مطالعه بررسی تأثیر عمل آوری های فیزیکی و شیمیایی بر بخش های مختلف پروتئین خام دانه گلرنگ با استفاده از سیستم cncpsو بررسی اینکه آیا 9 واریته مختلف دانه گلرنگ عکس العمل مشابهی را نسبت به عمل آوری ها نشان می دهند یا نه؟ همچنین کینیتیک تولید دانه های عمل آوری نشده و عمل آوری شده با روش های مختلف با استفاده از تکنیک تولید گاز مورد مطالعه قرار گرفت. در نهایت جهت بررسی چگونگی تأثیر عمل آوری های مختلف بر زیر واحد های پروتئینی در دو واریته (زرفان و 62) از الکتروفورز ژل پلی اکریلامید استفاده شد. در این مطالعه از فرمالدهید (5/3 درصد) به عنوان عمل آوری شیمیایی و از برشته کردن (150 درجه به مدت 60 دقیقه) و اتوکلاو کردن(120 درجه به مدت 60 دقیقه) به عنوان عمل آوری های فیزیکی استفاده شد. در مرحله نخست، ترکیب شیمیایی و کینیتیک تولیدگاز و پارامتر های cncps 9 واریته مختلف دانه گلرنگ اندازه گیری شد. در مرحله دوم دانه ها تحت عمل آوری های فیزیکی و شیمیایی قرار گرفته و تأثیر عمل آوری های مربوطه بر روی کینیتیک تولیدگاز و حلالیت پروتئین در قالب یک طرح فاکتوریل 2 عاملی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. در مرحله سوم چگونگی تأثیر عمل آوری ها بر زیرواحد های پروتئین 2 نمونه از واریته ها (زرفان و 62) به وسیله الکتروفورز ژل پلی اکریلامید (sds-page) مورد مطالعه قرار گرفت. واریته های مختلف دانه گلرنگ از نظر پروتئین خام، عصاره اتری، دیواره سلولی و دیواره سلولی بدون همی سلولز با یکدیگر تفاوت معنی داری داشتند (01/0p<). میانگین ماده ی خشک، خاکستر، پروتئین خام، عصاره اتری، دیواره ی سلولی و دیواره ی سلولی بدون همی سلولز در این آزمایش به ترتیب 975، 1/17، 142، 270، 370و 467گرم درکیلوگرم بدست آمد. گاز تولیدی در ساعات 2، 4، 6، 9، 12، 24، 48، 72 و 96 انکوباسیون اندازه گیری شد و فراسنجه های تولید گاز از روی تولید گاز تجمعی تعیین شدند. بین واریته ها و عمل آوری های مختلف و اثر متقابل واریته و عمل آوری، تفاوت های معنی داری در همه ی پارامترهای تولید گاز (a،b،lag، t1/2، µ) دیده شد (01/0p<). حلالیت آزمایشگاهی پروتئین تیمار های مختلف دانه گلرنگ به منظور تعیین بخش های مختلف پروتئین خام از جمله بخش های a+b1 ، b2 ، b3 و c نیز انجام شد.این بخش ها بر اساس حلالیت پروتئین دانه گلرنگ در سه محلول مختلف از جمله بافر فسفات، محلول شوینده خنثی و شوینده اسیدی اندازه گیری شد. بخش محلول در بافر فسفات (scp) شامل بخش a+b1، بخش b2 شامل تفاضل مجموع بخش های a+b1 ، b3 و cاز پروتئین خام، بخش b3 حاصل تفاضل بخش نامحلول در شوینده خنثی از بخش نامحلول در شوینده اسیدی و بخش c نیز همان بخش نامحلول در شوینده اسیدی می باشد. بررسی حلالیت آزمایشگاهی واریته های عمل آوری شده با روش های فیزیکی و شیمیایی کاهش معنی داری(01/0p<) را در بخش a+b1 نشان داد. درحالیکه، بخش b2 و b3در این تیمار ها افزایش یافت. بررسی زیرواحد های پروتئینی واریته های زرفان و 62 نشان داد که در هر دو واریته، عمل آوری با فرمالدهید در مقایسه با دو عمل آوری دیگر باعث ناپدید شدن بیشتر باندهای پروتئینی نسبت به گروه شاهد شد. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که عمل آوری های انجام شده بر روی دانه گلرنگ بخصوص عمل آوری با فرمالدهید میزان تولید گاز و حلالیت پروتئین وتعداد باندها را کاهش داد و به نظر می رسد که فرمالدهید در محافظت از دانه های گلرنگ از تجزیه پذیری در شکمبه موترباشد.