طراحی جاده جنگلی بر اساس اصول زیست محیطی با استفاده از روش ارزیابی چند معیاره (مطالعه موردی: سری 3- بخش 6 طرح جنگلداری نکا – ظالمرود)
چکیده
چکیده در طراحی شبکه جاده های جنگلی برای رسیدن به اهداف توسعه پایدار و حفظ اکوسیستم جنگل می بایست مشخصه های زیست محیطی در فرآیند مسیریابی دخالت داده شوند. در این پژوهش هدف طراحی شبکه جاده جنگلی بر اساس اصول زیست محیطی و با استفاده از روش ارزیابی چند معیاری است. برای این پژوهش سری سه بخش شش طرح جنگلداری نکا - ظالمرود انتخاب شد. معیارهای شیب، جهت جغرافیایی، ارتفاع، وضعیت خاک، وضعیت زمین شناسی، هیدرولوژی منطقه، حجم در هکتار و تراکم توده، تیپ توده، تراکم تاج پوشش، حفاظت از حیات وحش و فاصله از معدن در نظر گرفته شدند. ابتدا با تنظیم پرسشنامه و گردآوری نظرات کارشناسان و تجزیه و تحلیل نتایج پرشنامه ها با استفاده از expert choice ضریب اهمیت هر معیار تعیین شد. نقشه های معیار با استفاده از الگوریتم فازی در نرم افزار ادریسی استانداردسازی شدند. نقشه های استاندارد شده با الگوریتم mceدر ادریسی با توجه به ضریب اهمیت تلفیق شدند و نقشه نهایی قابلیت عبور بدست آمد. سپس با استفاده از نرم افزار pegger طراحی واریانت های جدید جاده صورت گرفت. نتایج ارزیابی زیست محیطی با استفاده از روش mce واریانت سوم را مطلوب ترین گزینه نشان داد. نتایج مقایسه آماری با آزمون مربع کای بین واریانت های جدید و شبکه جاده موجود، نشان داد که واریانت های اول و سوم با جاده موجود از لحاظ عبور از مناطق مناسب و نامناسب تفاوت معنی دار دارند. همچنین ارزیابی فنی واریانت های طراحی شده با استفاده از روش درصد پوشش و ارزیابی بهترین توزیع سطحی با استفاده از روش نزدیکترین مسیر صورت گرفت. در نهایت واریانت سوم طراحی شده که در هر سه ارزیابی بهترین عملکرد را داشت به عنوان بهترین گزینه انتخاب شد.