درک مدرسان زبان انگلیسی ایرانی از استعداد تدریس زبان: پژوهش اکتشافی
چکیده
ابهاماتی در مورد اینکه چه چیزی باعث می شود معلم زبانی موفق یا ناموفق شود وجود دارد. استعداد تدریس به طور مستقیم به این مشکل مربوط است. اگر چه استعداد در تدریس به عنوان یک عامل ضروری در تدریس موفق شناخته شده است، اینکه استعداد تدریس واقعا چیست مشخص نمی باشد. زمانی که به استعداد تدریس زبان می پردازیم این عدم اطمینان برجسته تر می شود. به منظور بررسی این ساختار بنیادی، پژوهش حاظر به درک مدرسان زبان از ماهیت واقعی این ساختار پرداخت. این مطالعه از دو مرحله تشکیل شده است. در مرحله اول، یک چارچوب نظری که مولفه های استعداد تدریس زبان را مشخص می کند ساخته شد و هشت مولفه-ی اصلی مربوط به استعداد تدریس زبان که شامل مولفه های عاطفی، خلاقیت، اخلاقی، هوش، دانش، ارتباط، حرفه ای، و حافظه می شد مشخص شدند. سپس، پرسشنامه ای بر اساس این چارچوب در مرحله دوم پژوهش طراحی شد. هدف این پرسشنامه ارزیابی باورهای مدرسان زبان ایرانی در اهمیّت مولفه های استعداد تدریس زبان بود. هنگامی که روایی و پایایی پرسشنامه از طریق آزمون پیلوت سنجیده شد، پرسشنامه در بین مدرسان زبانکده های چهار کلان شهر ایران به نامهای اهواز، اصفهان، شیراز، و تهران توزیع شد. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد مدرسان زبان معتقد اند که تمام مولفه های گفته شده از اهمیّت زیادی برای ساختار استعداد تدریس زبان برخوردارند. مولفه ی حرفه ای بودن بالاترین درجه ی اهمیّت و مولفه ی حافظه پایین ترین درجه ی اهمیّت را از دید مدرسان زبان به دست آورد. یافته های این پژوهش از دیدگاه عملی و نظری برای معلّمان زبان، مربّیان دوره ی تربیت معلّم، و طراحان آزمون حایز اهمیت است.