بهینه سازی سیستم تعلیق دوجناقی به منظور بهبود ویژگی های خوش فرمانی و پایداری در خودرو
چکیده
در این پژوهش، سیستم تعلیق خودرو از نوع دوجناقی برای محور عقب به منظور بهبود ویژگی های خوش فرمانی و پایداری در خودرو بهینه سازی شده است. برای این منظور، در ابتدا روابط مربوط به سینماتیک سیستم تعلیق مذکور، با هشت پارامتر مستقل به ازای تغییرات زاویه ی غلتش بدنه ی خودرو استخراج شده اند و سپس به منظور بهبود معیارهای خوش فرمانی و پایداری در خودرو، دو دسته تابع شایستگی مستقل از خودرو و وابسته به خودرو تعریف می گردد. در توابع شایستگی مستقل از خودرو، پارامترهای سیستم تعلیق با اهدافی مرتبط با رفتار سیستم تعلیق نظیر زوایه ی تورب و فاصله ی عرضی بین چرخ ها بهینه می شود. در توابع شایستگی وابسته به خودرو معیارهای خوش فرمانی و پایداری در خودرو مستقیماً به عنوان توابع هدف در نظر گرفته شده است. بنابراین در این حالت، مشخصات خودرو نیز در بهینه سازی پارامترهای سیستم تعلیق تاًثیرگذار می باشد. در نهایت مکانیزم-های بهینه شده با اهداف مختلف بر روی مدل خودرو با دقت بالا، در نرم افزار آدامز/ کار اعمال شده و صحت نتایج به دست آمده بررسی می گردد. به منظور بهینه سازی توابع شایستگی در نظر گرفته شده، از الگوریتم زنبورعسل یک و چند هدفی استفاده شده است. نتایج نشان دهنده ی این است که استفاده از توابع شایستگی وابسته به خودرو در بهینه سازی، نتایج بهینه تری را ایجاد خواهد کرد. مزیت پژوهش پیش رو نسبت به پژوهش های پیشین، تحلیل سینماتیکی مکانیزم سیستم تعلیق با دقت بالا در هنگام دور زدن خودرو و همچنین بهینه سازی سیستم تعلیق، با توابع هدف وابسته به سینماتیک سیستم تعلیق و توابع هدف وابسته به خودرو به طور هم زمان و با استفاده از الگوریتم زنبورعسل می باشد.