پایان‌نامه

افزایش کارایی شبکه های بین خودرویی تحمل پذیر تأخیر با استفاده از ایستگاه های واسط مخابراتی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

شبکه‏های تحمل پذیر تأخیر (dtn) امکان انتقال داده در نواحی خلوت را فراهم می سازند، که در این نواحی تأخیر طولانی و قطع و وصل شدن اتصال قابل تحمل است. در شبکه‏های تحمل پذیر تأخیر، در لحظه ارسال بسته ممکن است که مسیر انتها به انتها موجود نباشد، بنابراین بسته‏ها ممکن است در گره های میانی ذخیره شوند و در فرصت مناسب به سوی مقصد هدایت شوند. سیستم حمل و نقل عمومی ویژگی هایی دارد که می تواند در شبکه‏های تحمل پذیر تأخیر مفید باشد. در این سیستم، مسیر حرکت ماشین ها از قبل مشخص شده است و عامل های این سیستم (مثل اتوبوس‏ها، تاکسی‏ها، مترو و ...) در مسیر مخصوص خودشان حرکت می‏کنند. با داشتن این اطلاعات در مورد مسیرها، ما می توانیم تعداد بهینه گره رله که اتصال با تأخیر را تضمین می‏نماید، تعیین کنیم. در این پایان‏نامه، مسئله پیکربندی بهینه شبکه‏های بین خودرویی تحمل پذیر تأخیر (vdtn) مورد توجه قرار می‏گیرد. بدین منظور ابتدا این مسئله با استفاده از برنامه‏ریزی خطی عدد صحیح مدل خواهد شد. مدل پیشنهادی به طور همزمان هزینه شبکه و تأخیر مسیریابی را حداقل خواهد کرد، بدین معنی که حداقل تعداد گره رله لازم برای تضمین اتصال شبکه را به گونه‏ای قرار می‏دهد که تأخیر مسیریابی حداقل شود. مدل ارائه شده در حالت کلی np-سخت است و در مقیاس بزرگ قابل استفاده نیست، به همین خاطر در ادامه، الگوریتم‏های تقریب برای حل مدل پیشنهادی مورد توجه قرار می‏گیرند. بدین منظور دو الگوریتم مکاشفه‏ای پیشنهاد شده‏اند که تقریب قابل قبولی از جواب بهینه را نتیجه می‏دهند. در پایان الگوریتم‏های مکاشفه‏ای به همراه الگوریتم ژنتیک روی سیستم اتوبوس‏رانی شهر ارومیه، به عنوان نمونه‏ای از یک شبکه بین خودرویی تحمل پذیر تأخیر، اعمال خواهد شد. نتایج شبیه‏سازی، حاکی از تقریب خوب الگوریتم‏های مورد استفاده می‏باشد.

اساتید راهنما و مشاور

جمشید باقرزاده، صالح یوسفی