مقایسه میزان فرسودگی شغلی کادر درمانی بیمارستان تخصصی زنان ام البنین(س)بر حسب ویژگی های جمعیت شناختی
چکیده
یکی از پیامدها و نتایج استرس شغلی، فرسودگی شغلی است که تأثیرات مخربی بر روح و روان کارکنان می گذارد. از طرفی اگر فرسودگی شغلی در کارکنان بیمارستان و کادر درمانی اتفاق بیافتد، نتایج نامطلوب آن بر مراقبت از بیمار، رضایت آنان از پروسه درمان و نیز هزینه ها تاثیرگذار است. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه میزان فرسودگی شغلی کادر درمانی بیمارستان تخصصی زنان ام البنین(س) بر حسب ویژگی های جمعیت شناختی است. در این پژوهش از پرسشنامه استاندارد فرسودگی شغلی مازلاک که توسط یک نمونه 120 نفری تکمیل شده، استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد میانگین فرسودگی شغلی در بعد تحلیل عاطفی برابر 15.94، در بعد مسخ شخصیت3.30 و در بعد کاهش موفقیت شغلی29.95 می باشد که در بعد کاهش موفقیت شغلی فرسودگی زیاد و در ابعاد دیگر فرسودگی خفیفی را نشان می دهد. همچنین با بکارگیری آزمونهای آماری مانند آزمونt، آزمون علامت، تحلیل واریانس، آزمون توکی و آزمون فریدمن نتایج نشان می دهد که: 1-اختلاف معناداری بین طبقات مختلف سنی، تحصیلی، وضعیت تاهل و سابقه کاری از نظر فرسودگی شغلی در بعد تحلیل عاطفی وجود دارد. 2- فرسودگی شغلی در بعد کاهش موفقیت شغلی بین طبقات با سطوح درآمدی مختلف متفاوت است. 3- طبقات شغلی مختلف از نظر فرسودگی شغلی در بعد مسخ شخصیت و همچنین در بعد کاهش موفقیت شغلی با هم متفاوت اند. 4-اختلافی بین فرسودگی شغلی در افراد با وضعیت استخدام رسمی و قراردادی وجود ندارد. همچنین نتیجه آزمون فریدمن نیز نشان می دهد که کاهش موفقیت شغلی نقش موثری در میزان فرسودگی شغلی کادر درمانی بیمارستان تخصصی زنان ام البنین(س) داشته است.