تاثیر استفاده از مکمل های پروتئینی در فلاشینگ بر بهبود عملکرد تولید مثلی میش های نژاد قزل
چکیده
این تحقیق در ایستگاه تحقیقاتی و اصلاح نژاد گوسفند قزل در استان آذربایجان غربی، شهرستان میاندوآب با استفاده از 48 راس گوسفند ماده قزل 5/3 ساله، تک قلوزا، با سابقه 2 شکم زایش، وزن 55-50 کیلوگرم در 4 گروه 12راسی جهت بررسی تاثیر جایگزینی برخی مکمل های پروتئینی با دانه جو بر متابولیتهای خونی، هورمونها و عملکرد تولید مثلی به مدت 35 روز، در شروع فصل تولید مثلی (وایل شهریور ماه)ا مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارها شامل گروه های دریافت کننده: گروه a: اوره، گروه b: کنجاله سویا، گروه c: کنجاله گلوتن ذرت(هر کدام به اندازه معادل پروتئین 400 گرم دانه جو) و گروهd: دانه جو ( به اندازه 400 گرم بعنوان شاهد) می باشند. جیره ها از نظر انرژی قابل متابولیسم و پروتیین خام وضعیت یکسانی داشتند . امتیاز وضعیت بدنی (bcs) میش ها در شروع دوره حدود 5/2 بوده و در زمان آمیزش به حدود 3 رسید. میش ها 14 روز قبل از جفتگیری با استفاده از سیدر بصورت همزمان فحل شده و 24 ساعت پس از سیدربرداری با قوچ های ایستگاه بصورت تصادفی جفتگیری نمودند. متابولیت ها و هورمون های سرم خون به ترتیب با دستگاه های اسپکتروفتومتری و الایزا اندازه گیری شدند. میزان گلوکز سرم خون تیمارهای حاوی مکمل پروتئینی بیشتر از گروه کنترل بود (01/0>p). میزان هورمون انسولین در تیمارb و c نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری داشت (05/0p p). وزن تولد بره ها در گروه های b و c در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنی داری داشت (001/0>p). مصرف مکمل های پروتئینی با تجزیه پذیری پایین در شکمبه مانند کنجاله گلوتن ذرت در دوره فلاشینگ باعث افزایش وزن تولد بره ها شد.