اثر سطح پروتئین و توازن الکترولیتی جیره پایانی بر ریخت شناسی روده، فرا سنجه های خون و عملکرد جوجه های گوشتی تحت تنش گرمایی
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر سطح پروتئین قابل هضم و توازن الکترولیت جیره پایانی بر عملکرد، فرا سنجه های خون، درصد لاشه و اندام های داخلی، بافت شناسی روده و رطوبت بستر جوجه های گوشتی تحت تنش گرمایی انجام شد. تعداد 500 قطعه جوجه گوشتی مخلوط دو جنس سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی و به صورت فاکتوریل 5×2 با دو سطح پروتئین قابل هضم (5/16% و 19%) و پنج سطح توازن الکترولیت (150، 200، 250، 300 و 350 میلی اکی والان) در دوره پایانی با 5 تکرار 10 قطعه ای انجام شد. جوجه ها از سن 25 روزگی وارد آزمایش شدند و پس از 3 روز دریافت جیره های آزمایشی، از روز 28 تحت تنش گرمایی 2±32 درجه سانتی گراد به مدت 8 ساعت و با رطوبت نسبی 60-50 درصد قرار گرفتند. در سن 42 روزگی از 3 تکرار هر تیمار یک جوجه با میانگین وزنی پن انتخاب شد و از سیاهرگ بال نمونه سرم خون تهیه گردید. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که سطح توازن الکترولیت و اثرات متقابل آن ها بر روی افزایش وزن در دوره پایانی معنی دار بود (05/0p ). درحالی که عرض و مساحت ویلی و ضخامت لایه ماهیچه ای جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی 5/16% در مقایسه با 19% پروتئین قابل هضم به طور قابل ملاحظه ای (05/0p ). توازن الکترولیتی بیشتر از 250 میلی اکی والان جیره در شرایط تنش گرمایی سبب افزایش قابل ملاحظه ای در رطوبت بستر شد (05/0p < )، اما سطح پروتئین جیره اثر بر رطوبت بستر نداشت.