تعیین کمی مت آمفتامین و تعیین کیفی ناخالصی های موجود در نمونه شیشه و مقایسه سمیت مت آمفتامین خالص با نمونه شیشه در هپاتوسیت های ایزوله شده موش صحرایی
چکیده
سوءمصرف مت آمفتامین امروزه رو به گسترش می باشد. بسیاری از اثرات سمی این ماده بر سلول های عصبی مشخص گردیده اند. در سنتز غیر قانونی مت آمفتامین عموما از فنیل -2- پروپانون و افدرین به عنوان ماده اولیه استفاده می گردد. در این پایان نامه ناخالصی ها توسط روش کروماتوگرافی گازی با آشکارساز طیف سنج جرمی به صورت کیفی تعیین گردیدند. بر اساس نتایج حاصله ماده 1و2- دی متیل -3- فنیل آزیریدین که ناخالصی شاخص در روش احیا افدرین با اسید هیدرویدیک و فسفر قرمز می باشد در اکثر نمونه ها شناسایی گردید. جهت بررسی اثر ناخالصی ها بر سمیت مت آمفتامین، میزان کمی مت آمفتامین توسط روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا تعیین گردید. در بررسی های سم شناسی ابتدا سلول های هپاتوسیت رت با روش پرفیوژ کبدی توسط آنزیم کلاژناز جدا گردیدند و در مواجهه با غلظت های متفاوت از مت آمفتامین قرار گرفتند. مت آمفتامین خالص و مت آمفتامین همراه ناخالصی ها هر دو به صورت وابسته به زمان و غلظت سبب القا مرگ سلولی گردیدند. در غلظت های 50 و 75 ppm از مت آمفتامین و در زمان های بالای 90 دقیقه تفاوت معناداری (05/0p<) در میزان مرگ سلولی میان گروه مت آمفتامین خالص و مت آمفتامین همراه ناخالصی ها مشاهده گردید. در تعیین مقدار ros تولید شده در سمیت مواد مورد آزمایش از روش فلوسایتومتری استفاده شد و نتایج حاکی از افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن ناشی از مت آمفتامین با غلظت ic25 در 5/1 ساعت بود که در این بین اثر افزایشی نمونه ماده روانگردان شیشه بیشتر بود که احتمالاً بدلیل وجود ناخالصی های آن می باشد. مشابه نتیجه ی بالا برای میزان افت پتانسیل غشا میتوکندری با روش فلوسایتومتری حاصل شد. در مجموع می توان نتیجه گرفت که ترکیبات حاوی مت آمفتامین دارای اثرات سمی بر سلول های کبدی هستند و با افزایش میزان ناخالصی ها، سمیت افزایش می یابد.