مطالعه ی نانوساختارهای حاصل از تثبیت فولیک اسید در سطح الکترودهای طلا و کربن شیشه ای به کمک چسب یون زیرکونیوم(iv) و اندرکنش آن ها با یون آهن(iii) در فاز محلول
چکیده
تثبیت سامانه های زیستی در سطح جامدات از طریق لایه های نازک نانومتری امکان نظارت عالی بر رفتار سینتیکی و ترمودینامیکی واکنش های مربوطه را فراهم می کند. با مطالعه ی این سامانه های جدید می توان اطلاعات ارزشمندی در مورد رفتار بنیادی و کاربردی این سامانه ها بدست آورد. تک لایه های خودآرا نانوساختارهایی هستند به ضخامت یک مولکول که روی سطح بسیاری از فلزات بخصوص فلزات سکه ای بطور خودبخود تشکیل می شوند. این لایه ها می توانند به عنوان سکوی اولیه، جهت عامل دار کردن و تثبیت سامانه های اصلی از طریق این عامل ها مورد استفاده قرار گیرند. یکی از روش های تثبیت لایه های بیشتر بر روی این سکوها استفاده از چسب یون فلزات می باشد. این روش دارای محاسن زیادی در مقابل سایر روش های اتصال کووالان می باشد. از مهمترین این محاسن می توان به حذف فعال کننده ها و ترکیبات آلی اتصال دهنده اشاره کرد. در بخش اوّل این پایان نامه، ابتدا سطح طلا توسط تک لایه خودآرای 3-مرکاپتوپروپیونیک اسید و سطح الکترود کربن شیشه ای، با اکسایش الکتروشیمیایی اصلاح و سپس فولیک اسید به دو روش: (1) چسب یون زیرکونیوم(iv) و (2) معرف فعال کننده ی edc/nhs روی سطح الکترودهای طلا و کربن شیشه ای تثبیت گردیده و به این ترتیب چهار دسته الکترود تهیه شد. پایداری الکترود های اصلاح شده با روش های الکتروشیمی (ولتامتری و طیف سنجی مقاومت ظاهری) در محلول استات 1/0 مولار، حاوی سدیم پرکلرات 1/0 مولار در حضور ردیاب [fe(cn)6]3? به مدت 10 روز بررسی شد. نتایج بدست آمده نشان داد که فولیک اسید تثبیت شده به کمک یون زیرکونیوم(iv) پایدارتراز فولیک اسید تثبیت شده به کمک معرف edc/nhs است. در بخش دوم سطوح اصلاح شده جهت جذب یون های آهن(iii) و گادولینیم(iii) به طور مجزا بر روی فولیک اسید بررسی شد. نتایج نشان داد که که یون های آهن(iii) و گادولینیم(iii) به سرعت روی فولیک اسید سطح جذب می شوند. پایداری یون های آهن(iii) و گادولینیم(iii) جذب شده در سطح توسط لیگاندهای دفری اکسامین b (dfo) و اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (edta) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که edta بهتر از dfo یون های آهن(iii) و گادولینیم(iii) را از سطح جدا می کند. اطلاعات حاصل می تواند باب جدیدی از مطالعه در مورد کاربرد این سامانه ها در بخش تشخیص و درمان در پزشکی (تشحیص و درمان غدد سرطانی) خواهد گشود.