سعادت و آزادی از منظر لیبرال ها واجتماع گرایان تلاش برای یافتن رویکردی خاص جامعه ایرانی
چکیده
رساله حاضر با عنوان "سعادت و آزادی از منظر لیبرال ها و اجتماع گرایان، تلاش برای یافتن رویکردی خاص جامعه ایرانی" در پی بررسی این فرضیه است که "ازمیان دو مکتب لیبرالیسم و اجتماع گرایی، با توجه به تلقی های خاصی که هر یک از این دو مکتب از دو مفهوم سعادت و آزادی ارایه می کنند، ظرفیت تلقی ها و مفهوم سازی های مکتب اجتماع گرایی برای تحلیل مسایل اندیشه سیاسی ایران در این دو مفهوم بیشتر از مکتب لیبرالیسم است. " به لحاظ چارچوب نظری این رساله در عرصه فلسفه سیاست قرار می گیرد و تلاش کرده است تا با تکیه بر روش پژوهشی تحلیلی به سوالات مطرح شده اصلی و فرعی آن پاسخ دهد . یافته های نهایی پایان نامه حاضر چنین بیان می دارد که : به واسطه چهار اشکال اصلی 1- مساله جهانی شمولی ، 2- پیش فرض گرفتن یک جامعه خاص (مورد قراردادگرایی) 3- ارتباط با دیگر جوامع و 4- تعیین حیطه آزادی می توان نتیجه گرفت که لیبرالیسم توان لازم بای جهان شمولی را ندارد و از این رو به کارگیری آن در جوامعی غیر از زادگاه اصلی این اندیشه با مشکلات جدی مواجه است. از سوی دیگر اجتماعی گرایی نیز با وجود چهار مساله جدی 1- ابهام در فضایل 2- مشکلات سیاست گذاری عمومی 3- مساله جهان شمولی و 4- ارتباط با دیگر جوامع با مشکلاتی در به کارگیری در جوامع غیر زادگاه خود مواجه است. با این همه می توان مدعی شد که از میان دو مکتب لیبرالیسم و اجتماع گرایی، با توجه به تلقی های خاصی که هر یک از این دو مکتب از دو مهفوم سعادت و آزادی ارایه می کنند، ظرفیت تلقی ها و مفهوم سازی های مکتب اجتماع گرایی برای تحلیل مسایل اندیشه سیاسی ایران در این دو مهفوم بیشتر از مکتب لیبرالیسم است.
