بررسی اثر عصاره متانولی پوست انار بر مهار آنزیم پلی فنول اکسیداز و تغییرات کیفی در میگو نگهداری شده در یخچال
چکیده
تاثیر عصاره متانولی پوست انار بر مهار آنزیم پلی فنول اکسیداز و تغییرات کیفی میگوی سفید اقیانوسی(litopeneous vannamei) طی ده روز نگهداری در کنار یخ مورد بررسی قرار گرفت. عصاره انار در شرایط آزمایشگاهی اثر مهاری وابسته به دوز را بر فعالیت آنزیم پلی فنول اکسیداز از خود نشان داد. در مطالعه از یک گروه کنترل منفی (بدون هر گونه تیمار) و یک گروه کنترل مثبت (تیمارشده با متابی سولفیت سدیم) استفاده شد. تیمار میگوها با محلول های یک و دو درصد عصاره انار، سبب به تأخیرافتادن رشد باکتری های مزوفیل، سایکروفیل، اسید لاکتیکی و اعضای خانواده انتروباکتریاسه گردید. میزان ترکیبات ازته فرار، تری متیل آمین و تایوباربیتوریک اسید نیز در میگوهای تیمار شده با هر دو غلظت عصاره انار، در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافتند. شدت ملانوز در میگوهای تیمار شده با عصاره انار، در مقایسه با گروه کنترل و متابی سولفیت سدیم تا روز شش نگهداری در کنار یخ، کمتر بود، همچنین؛ پس از ده روز نگهداری، میگوهای تیمار شده با عصاره انار، از نظر شاخص های بو، بافت، رنگ و مقبولیت کلی دارای امتیاز بالاتری بودند. بنابراین عصاره انار می تواند به عنوان یک ترکیب نگهدارنده و مهار کننده ملانوز و به عنوان جایگزینی برای متابی سولفیت سدیم طی شش روز نگهداری میگو در یخچال مورد استفاده قرار گیرد.
اساتید راهنما و مشاور
محمود امین لاری، سید شهرام شکرفروش، حمیدرضا قیصری، سهراب اکبری