«بررسی پدیده ی غربت در اشعار ایلیا ابوماضی»
چکیده
غربت، پیشینه ای به قدمت آفرینش انسان دارد.هم زمان با شکل گیری جوامع اولیه بحران هایی نیز شکل گرفت که به نحوی منجر به غربت شد.اصولاً قوم عرب و بویژه فرهیختگان و روشنفکران از غربت رنج می برند و در برابر آن واکنش های مختلفی نشان می دهند.از جمله کناره گیری از واقعیت زندگی،تسلیم نظام حاکم شدن، جذب شدن در سازمان ها و تشکیلات آن وسرکشی و نا فرمانی.با بررسی شعر ایلیا ابوماضی، در می یابیم که بازتاب غربت بر او همراه با محدود ساختن زندگی و نابسامانی اوضاع جامعه بوده است و از آن جایی که شاعر از حسّاسیت و ظرافت طبع بالایی برخوردار است سریع تر از دیگران به این درد توجه می کند.اوضاع سیاسی حاکم بر لبنان آن زمان،بسیاری از فرهیختگان لبنانی را ناگزیر به مهاجرت و ترک میهنشان ساخت.غربت از ویژگی های بارز شعر مهاجرین لبنانی به شمار می آید.ایلیا ابوماضی شاعر بزرگی است که به شدت از غربت رنج می برد و با نهایت صبر و بردباری در برابرآن مقاومت می کرد. ادبیات مهجر بخش زنده ای از ادبیات عربی معاصر به شمار می رود، که تأثیر قوی آن در اسلوب ها و مفاهیم ادبیات در سرتاسر جهان عربی سایه افکنده است. هدف ما در این پژوهشآن است که ضمن ارائه ی نمونه هایی از شعر در دوره های زمانی مختلف، پدیده غربت و انواع آن، همچنین عوامل مختلف آن را نزد ایلیا ابوماضی بررسی کنیم چرا که یکی از ویژگی های شعر وی، موضوعغربت است. کلید واژگان: ایلیا ابوماضی- مهجر- لبنان- غربت- شعر معاصر.