بررسی رابطه برنامه ریزی استراتژیک مشارکتی با عملکرد سازمان
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه برنامه ریزی استراتژیک مشارکتی با عملکرد سازمان است. با استفاده از متغیر برنامه ریزی استراتژیک به عنوان متغیر مستقل، تعهد سازمانی و یادگیری سازمانی به عنوان متغیرهای میانجی و عملکرد سازمان به عنوان متغیر وابسته، مدل تحقیق شکل گرفته است. روش تحقیق حاضر، از نظر هدف، کاربردی بوده و بر حسب روش تحقیقی توصیفی است که با بکارگیری ابزار پرسشنامه و روش پیمایشی داده های مورد نیاز جمع آوری شده است. جامعه آماری این پژوهش، کارکنان بیمارستان حضرت علی بن ابیطالب (ع) استان قم می باشد و از روش نمونه گیری به روش تصادفی ساده استفاده شده و تعداد 165 نمونه قابل قبول جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار lisrel 8.72 انجام شده و نتایج پژوهش نشان می دهد که برنامه ریزی استراتژیک مشارکتی بر روی عملکرد شرکت تأثیر معناداری دارد، همچنین برنامه ریزی استراتژیک مشارکتی از طریق تعهد به اجرای برنامه استراتژیک بر عملکرد شرکت تأثیر نمی گذارد و برنامه ریزی استراتژیک مشارکتی از طریق یادگیری سازمانی بر عملکرد شرکت تأثیرگذار است.