بررسی نظری برهم کنش فلزهای واسطه در حالت اتمی و در حالت جذب شده بر فولرن c60 با دی متیل دی سولفید با روش dft
چکیده
در این کار تحقیقی با استفاده از محاسبات نظری قابلیت کاربرد مولکول دی متیل دی سولفید (dmds) به عنوان یک مدل مناسب برای مولکول سیستین (cystine) که واحدهای در بردارنده پیوند دی سولفیدی گلیکو پروتئین 120 می باشند، مورد بررسی قرار گرفته است. امکان برهم کنش فلزهای واسطه (tm) گروه های 4 تا 6 جدول تناوبی در حالت اتمی با پیوند دی سولفیدی dmds با روش تابعی چگالی الکترون (dft) بررسی شده و خواص ساختاری و الکترونی برای پایدارترین ساختار هندسی استخراج شده است. با مقایسه مقادیر انرژی تصعیدtm و مقادیر انرژی حاصل از واکنش بین tm و dmds قابلیت کاربرد نانو ذرات فلزهای واسطه برای تخریب یا تغییر ماهیت پیوند دی سولفیدی dmds یا سیستین مورد ارزیابی قرار گرفته است. فرآیند جذب بر سطح خارجی فولرن c60 و نحوه تشکیل tm-c60 برای اتم های فلزهای cu، y، mo و zr و نیز برهمکنش بین پایدارترین ساختار هندسی tm- c60 و dmds با استفاده از روش dft بررسی و خواص ساختاری و الکترونی گونه های شیمیایی حاصل استخراج شده است. برطبق مقادیر انرژی در دسترس و مقادیر محاسبه شده در این تحقیق برای فلزهای واسطه sc، ti، cr، ni، mo، rh، pd، w، ir، pt و au انرژی واجذب از c60 به مراتب کمتر از انرژی تصعید است. بنابر این ساختارهای tm-c60 این فلزها می توانند کارایی موثرتری را در تخریب پیوند دی سولفیدی نسبت به نانو ذرات آن ها داشته باشند.