پایان‌نامه

بهبود سرعت انحلال گلی کلازید با استفاده از سیستمهای پراکندگی جامد

چکیده

گلی کلازید (gl) داروی خوراکی کاهنده قند خون از دسته سولفونیل اوره های نسل دوم است که در درمان دیابت ملیتوس غیروابسته به انسولین (niddm) استفاده می شود. محلولیت و سرعت انحلال پایین آن در آب و مایعات گوارشی، فراهمی زیستی پایین و متغیری را ایجاد کرده است. لذا افزایش سرعت انحلال این دارو می تواند منجر به بهبود فراهمی زیستی آن گردد. تهیه پراکندگی جامد که به پراکندگی یک یا چند ماده موثره در یک حامل خنثی اطلاق می شود، یکی از راهکارهای افزایش سرعت انحلال محسوب می گردد. لذا هدف از انجام مطالعه حاضر بهبود سرعت انحلال gl با استفاده از سیستم های پراکندگی جامد می باشد. بدین منظور پراکندگی های جامد دوتایی با استفاده از دارو و سه وزن مولکولی مختلف پلی اتیلن گلایکول(10000,20000 ,6000)و همچنین سیستم های پراکندگی جامد سه تایی که علاوه بر دارو و پلیمر، حاوی یک نوع سورفکتانت شامل pluronic f68 pluronic f127 و یا myrj 52 بودند، با روش تبخیر حلال تهیه شدند. نمونه ها با استفاده از نسبتهای مختلف اجزا تشکیل دهنده تهیه شده و سرعت انحلال دارو از کلیه نمونه ها مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین پودر ماده اولیه دارویی و نمونه های منتخب تهیه شده، تحت آزمایش های تکمیلی شامل آنالیز حرارتی (dsc)، طیف سنجی مادون قرمز(ft-ir)، تفرق اشعه ایکس (xrd) و آزمون محلولیت قرار گرفتند. براساس نتایج بدست آمده، بکارگیری peg با هر سه وزن مولکولی مورد مطالعه،محلولیت و سرعت انحلال gl را در سیستم های پراکندگی جامد دوتایی در مقایسه با داروی اولیه و مخلوطهای فیزیکی مربوطه افزایش داد. در این میان نمونهنمونه های تهیه شده با استفاده از peg 6000 نتایج بهتری از خود نشان دادند و بهترین سرعت انحلال مربوط به نمونه با نسبت وزنی 1:7 (gl : peg 6000) بود. اگرچه کلیه نمونه های پراکندگی جامد سه تایی سرعت انحلال gl را به طور معنی داری (p < 0.05) بهبود بخشیدند و این میزان بهبود بیش از سیستم های دوتایی تهیه شده بود، نمونه حاوی myrj 52 با نسبت وزنی 1:6:1 (gl : peg 6000 : myrj 52) که بیش از 90 درصد دارو در مدت 30 دقیقه از این نمونه آزاد گردید به عنوان سیستم بهینه انتخاب شد. نتایج مطالعات آنالیز حرارتی و طیف سنجی مادون قرمز نشان داد که بین دارو و حامل ها، در طی فرآیند تهیه پراکندگی جامد واکنش های شیمیایی خاصی صورت نپذیرفته است. نتایج مطالعات تفرق اشعه ایکس نمایانگر آن بود که دارو در تمامی نمونه ها ماهیت کریستالی خود را حفظ کرده است. بنابراین بهبود سرعت انحلال دارو را احتمالاً می توان به کاهش اندازه ذره ای، افزایش ترشوندگی، کاهش تجمع ذرات دارو و افزایش محلولیت آن در حضور حامل های هیدروفیل نسبت داد. در مجموع می توان اذعان نمود که استفاده از روش پراکندگی جامد و کاربرد حامل های مناسب به ویژه سورفکتانت ها می تواند تکنیک مناسبی جهت بهبود سرعت انحلال gl باشد.

اساتید راهنما و مشاور

نوشین بلورچیان، سیمین داداش زاده، سید علیرضا مرتضوی

پایان‌نامه‌های مشابه

  • فرمولاسیون قرص گلی کلازید به روش پراکندگی جامد و انجام آزمایشات فیزیکوشیمیایی و مقایسه آن با نمونه معتبر

    پایان‌نامه۲۰۱۴دانشگاه آزاد اسلامی - دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم دارویی - دانشکده داروسازینیکو احمدی

    گلی کلازید جزو داروهای پایین آورنده قند خون از دسته ی سولفونیل اوره های نسل دوم بوده که به عنوان یکی از داروهای انتخابی در درمان طولانی مدت دیابت تیپ ii در نظر گرفته می شود. گلی کلازید از سرعت جذب آهسته و متغیری برخوردار بوده و فراهمی زیستی آن، تفاوت های بین فردی زیادی را نشان می

  • بررسی افزایش محلولیت داروی گلی بن کلامید با استفاده ازروش پراکندگی جامد

    پایان‌نامه۲۰۱۵دانشگاه آزاد اسلامی - دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم دارویی - دانشکده داروسازیبهار لطفی

    ازانجا که داروهای کم محلول در آب قادر به ایجاد فراهمی زیستی مناسبی در بدن نمی باشند در این مطالعه از یکی از روش های افزایش محلولیت تحت عنوان پراکندگی جامد در جهت افزایش محلولیت داروی کم محلول گلی بنکلامید استفاده شده است این دارو در کلاس ii bcs قرار می گیرد در این تحقیق سعی شده ا

  • تهیه پراکندگی های جامد کاربامازپین و بررسی سرعت انحلال دارو از آنها

    پایان‌نامه۲۰۰۲وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی - دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان آذربایجان شرقیخسرو ادیب کیا

    کاربامازپین از جمله داروهای نامحلول در آب است که جذب خوراکی آن توسط سرعت انحلال محدود می شود. بنابراین افزایش سرعت انحلال این دارو ممکن است سرعت و وسعت بازدهی بدنی کاربامازپین را افزایش دهد.همچنین تکنیک پراکندگی جامد یکی از روشهای مناسب برای افزایش سرعت انحلال داروهای کم محلول در