پایان‌نامه

بررسی موارد جوازبیع موقوفات در فقه امامیه و اهل سنت

چکیده

در تعاریف اصطلاحی وقف جامع ترین تعریف را «الوقف عقد یفید تحبیس الاصل و اطلاق المنفعه» که نظر جناب علامه حلی نیز می باشد یافتیم. در مبحث دوم از فصل اول در باب مشروعیت وقف از آنجا که بسیاری از اعلام امامیه در مورد آن بحثی نکرده اند آن را مسلم و مفروغ عنه به حساب آوردیم که روایات و تفاسیر فریقین نیز مستظهر آن است. درفصل دوم ، مبحث اول دربحث شرایط وقف قصد قربت را در آن معتبر دانستیم چرا که به تعبیر برخی از اعلام چون شیخ توسی وقف و صدقه دارای معنای مشترکی هستند و از آن جا که در صدقه قصد قربت الزامی است پس در وقف هم باید این گونه باشد. در مبحث دوم از فصل دوم با بررسی شرائطی که برای واقف در فریقین در نظر گرفته شده در مورد عقل و رشد و عدم حجر هیچ اختلافی در اعتبار آنها یافت نشده است. در مبحث چهارم از فصل دوم ،از مطالبی که از ظاهر و صریح عبارات فقهای فریقین به روشنی استفاده می شود و همه فقها به نوعی بر آن تأکید کرده اند اهمیت شروط واقف و لزوم رعایت آنهاست که حدیث نبوی « نص الواقف کنص الشارع » نیز موید این مدعاست. در مبحث چهارم از فصل دوم و در گفتار اول شرائطی را که برای صحت شروط واقف در نظر گرفتیم را می توان به شرط عدم مخالفت با مقتضای عقد برگرداند.

اساتید راهنما و مشاور

محمد مهدی زارعی، سعید ابراهیمی