حکم فقهی پرداخت هزینه مسابقات ورزشی توسط دولت
چکیده
پرداخت هزینه مسابقات ورزشی توسط دولت در چهار محور مورد بررسی قرار گرفته است. در بررسی هزینه مسابقات ورزشی قهرمانی و حرفه ای توسط دولت، مبنای استدلال قاعده «اهم و مهم» می باشد که براساس آن ثابت شده دولت می تواند مطابق اختیارات قانونی و در نظر گرفتن مصالح کشور و جامعه و رعایت اهم و مهم و توجه به اولویت ها، در این زمینه هزینه نماید. در بررسی هزینه مسابقات ورزشی خطرناک توسط دولت بر مبنای قاعده «لاضرر» تبیین شده است، این گونه ورزشها شرعاً حلال و جایز نخواهد بود و به تناسب آن تمام مقدمات مربوط به آن نیز از جمله هزینه ی دولت در این زمینه، جایز نخواهد بود و بعد به عنوان تخصیصی بر این حکم ثابت شده، چنانچه همین ورزشها دارای جنبه ی خطری معتنابه نبوده و عرف آن را ضرر و زیان به حساب نیاورد و دارای فایده عقلایی باشد، در نتیجه این ورزشها جایز و حلال و سرمایه گذاری در آن نیز جایز، و شاید بتوان گفت لازم و ضروری خواهد بود. در بررسی هزینه ورزشهای همگانی توسط دولت بر مبنای دو قاعده مصلحت و مقدمه واجب تبیین شده از آنجا که این فعالیت ها باعث تحرک و پویایی و شادابی و نشاط جامعه و زمینه ای برای بسیج همگانی جهت دفاع از کیان اسلام در زمینه های نظامی، سیاسی و اجتماعی و بهداشتی و... خواهد بود دولت می تواند در این ورزشها به خصوص در آن انواعی که جنبه ی رزمی و دفاعی دارند سرمایه گذاری نماید. در بررسی هزینه دولت در بخش جوایز مسابقات نیز می توان گفت دولت می تواند جهت ترغیب و تشویق جامعه به سوی تحرک و پویایی با توجه به فواید عقلایی این ورزشها و مصالحی که در برمی گیرند، جوایزی را از باب عقد جعاله و یا چنانچه برخی از این ورزشها به دلیل دارا بودن جنبه ی رزمی و دفاعی از مصادیق سبق و رمایه به شمار آیند- با توجه به گسترش مصادیق سبق و رمایه- در قالب عقد سباقی در نظر گیرد.