بررسی خواص بتن خودمتراکم با استفاده از سنگدانه های بازیافتی و پوزولان طبیعی(زئولیت)
چکیده
در سال های اخیر توسعه در تکنولوژی بتن این امکان را فراهم نموده تا بتوان بتن های توانمندی تولید نمود که کارایی و مقاومت آن فراتر از کارایی و مقاومت بتن معمولی باشد. بتن خودتراکم بتنی است که تحت تأثیر نیروی ثقلی جریان یافته و بدون نیاز به اثر خارجی (لرزاندن) از میان میلگردها عبور نموده و کل فضای قالب را پر و به خودی خود متراکم می گردد بدون آنکه دچار جداشدگی یا آب انداختن گردد. از طرف دیگر استفاده از مواد بازیافتی(سنگدانه بازیافتی) و پوزولان های طبیعی در راستای کاهش هزینه های جاری و همچنین کاهش یا حذف مشکلات زیست محیطی به یکی از مباحث مورد علاقه اکثر محققین تبدیل شده است. در این پژوهش امکان استفاده از زئولیت به عنوان یک پوزولان طبیعی و سنگدانه بازیافتی بتن به عنوان یک ماده بازیافتی در بتن خودتراکم بررسی گردید. طرح اختلاط بتن خودتراکم در این تحقیق با استفاده از روش تاگوچی بهینه شده است. پس از آن، درصدهای مختلف سنگدانه بازیافتی در بتن خودتراکم استفاده و در نهایت درصد بهینه درشت دانه و ریزدانه بازیافتی بدست آمد. در مرحله بعد، درصدهای متفاوت پوزولان زئولیت بر حسب وزن سیمان(0%، 10%،15%، 20%، 25% و 30%) به بتن خودتراکم بازیافتی افزوده شده و آزمایش های مقاومت فشاری، مقاومت کششی، مقاومت خمشی، مدول الاستیسته، درصد تخلخل و درصد جذب آب روی آن صورت گرفته شده است. از طرف دیگر، یک طرح اختلاط بتن خودتراکم بازیافتی حاوی 15 درصد میکروسیلیس ساخته شده و آزمایش های ذکر شده بر روی آن ها صورت گرفتند. زئولیت در مقایسه با میکروسیلیس عملکرد ضعیف تری نشان داد اما با توجه به در دسترس بودن، ارزان تر بودن و مشکلاتی که استفاده از میکروسیلیس برای سلامتی کارگران ایجاد می کند استفاده از زئولیت می-تواند در بتن خودتراکم مفید باشد. نتایج آزمایشات صورت گرفته بر روی بتن خودتراکم حاوی سنگدانه بازیافتی و پوزولان زئولیت طبیعی نشان از تأثیر مثبت استفاده از این مواد در بتن خودتراکم می باشند.