مطالعه دانش تدریس معلم های زبان انگلیسی درایران از راه تفکر معلم ها در باره ی تمرکز بر فرم بازخوردی
چکیده
هدف اصلی تحقیق پیش رو مطالعه پیرامون دانش پایه تدریس بوده که معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان بیگانه در ایران را در رویکردشان به فعالیتهای فرم محور در تعامل های مرتبط با چگونگی ارائه بازخورد های تصحیحی شفاهی کلاسی راهنمایی می کند. به طور خاص، این پژوهش به موارد ذیل اشاره دارد: اول، شناخت الگوی ثابتی از واحد های ذهنی آموزشی که شرکت کنندگان را در ارائه بازخورد های تصحیحی شفاهی هدایت می کند؛ دوم، یافتن تفاوت های احتمالی در الگوی دسته های ذهنی آموزشی گزارش شده در میان شرکت کنندگان؛ سوم، بررسی تفاوت های احتمالی ایجاد شده در الگوی دسته های ذهنی آموزشی گزارش شده مربوط به هر شرکت کننده در طول مدت تحقیق؛ و چهارم، مطالعه نمود دانش پایه تدریس بر اساس مدل پیشنهاد شده توسط گتبانتن (1999) در هدایت شرکت کنندگان در ارائه بازخورد های تصحیحی شفاهی. بدین منظور، تحقیق حاضر در سه کلاس درس زبان انگلیسی عادی طی یک ترم ده هفته ای (بیست جلسه) انجام شد. مجموعه داده های لازم برای این مطالعه طولی موردی با چند شرکت کننده، از طریق مشاهده کلاسی، ضبط صوتی و تصویری مشاهدات کلاسی، کاربرد تکنیک برانگیزش حافظه بلا فاصله پس از مشاهده کلاس، بعلاوه مصاحبه پیش-دوره و و پس –دوره جمع آوری شد. سپس شرح جلسات کاربرد تکنیک برانگیزش حافظه سه معلم شرکت کننده و دو مجموعه مصاحبه مربوطه ترانویسی شد و از طریق روش تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفت. متعاقباً، مضمون های پدیدار شده و نتیجه اجرای آزمون های همبستگی میان الگوی گزارش شده توسط سه شرکت کننده، پاسخ لازم برای پرسش اول را فراهم کرد. پاسخ پرسش دوم تحقیق، یعنی یافتن تفاوت های احتمالی الگوی دانش پایه در میان شرکت کنندگان، با اجرای پردازه های chi-square(مربع خی) و اندازه گیری فراوانی و آهنگ شتاب گروه های ذهنی آموزشی انجام پذیرفت. پیرو پرسش سوم تحقیق، تفاوت های احتمالی ایجاد شده در دانش پایه تدریس مربوط به هر شرکت کننده در طول مدت تحقیق، از طریق مقایسه یافته های تحلیل محتوای دو مجموعه مصاحبه هم به طور کیفی و هم با اجرای آزمون mcnemar بررسی شدند. همچنین، فراوانی و آهنگ شتاب گروه های ذهنی آموزشی هر شرکت کننده در طول مدت تحقیق مقایسه شدند. سرانجام، در خصوص پرسش چهارم تحقیق، دانش پایه تدریس که شرکت کنندگان در ارائه بازخورد های تصحیحی شفاهی به آن مراجعه می کنند بررسی شد. از این رو، شرح ترانویسی جلسات تکنیک برانگیزش حافظه بر اساس مدل پیشنهاد شده توسط گتبانتن (1999) تحلیل شدند و مورد انجام آزمون های همبستگی قرار گرفتند تا شباهت های احتمالی میان الگوی گزارش شده توسط سه شرکت کننده مشخص گردد. کلیدواژگان: معلم زبان انگلیسی به عنوان زبان بیگانه ، دانش پایه تدریس، بازخورد تصحیحی ، واحد های ذهنی آموزشی، دسته های ذهنی آموزشی، تفکر